St.-Marien-Kerk

De St. Marienkerk in Pasewalk is een hallenkerk uit de 14e eeuw in de stijl van de Noord-Duitse baksteengotiek. Het is een van de belangrijkste baksteenkirchen van Noord-Duitsland.
Een oudere voorganger bestond uit veldstenen en werd in 1178 voor het eerst als marktkirche genoemd. De driebeukige hallenkerk uit de tweede helft van de 14e eeuw werd tussen 1325 en 1350 in de stijl van de Noord-Duitse baksteengotiek gebouwd. De oudste delen waren de funderingen van de toren en delen van de westwand uit de tijd na 1250. Van 1325 tot 1350 werd het schip met zijn zeven rechthoekige traveeën in het middenschip gebouwd; in het oosten een 5/8 koorafsluiting. In deze tijd werd de toren met een derde bouwlaag verhoogd en versierd met een rijke blindgespijkering. Begin 15e eeuw werd er aan de noordzijde van het gebouw een polygonale kapel gebouwd. Tijdens de Dertigjarige Oorlog staken de keizerlijke troepen op 7 augustus 1630 de toren in de brand. Deze viel in het kerkgebouw en verwoestte de gewelven in het schip en het dak. Tot aan deze oorlog waren de gemeente van de Marienkerk en de Nikolaikirche zelfstandig en hadden ze elk een eigen predikant. De laatste moest echter ook in St. Spiritus preken. Friedrich Wilhelm I. maakte in 1734 de wederopbouw mogelijk, waarbij tot 1736 de gewelven werden vernieuwd. Het altaar, een orgel en een biechtstoel kwamen in 1795 van de door een blikseminslag verwoeste Marienkerk in Stettin. Tussen 1841 en 1863 vond er een restauratie van de kerk en de kapel plaats met een rijker ontwerp van de gevels volgens plannen van Friedrich August Stüler. Ook werd de toren volgens de plannen van landhuisarchitect Brockmann met een extra laag en een galerij verhoogd. Bovendien werden architecturale fouten die bij de bouw in 1734 waren ontstaan, gecorrigeerd. De kerktoren kreeg een achtzijdige torenspits, die tot in de 20e eeuw het stadsbeeld bepaalde. Daarnaast werd er een orgel van Kaltschmidt gebouwd, dat destijds tot de grootste orgels van Pommeren behoorde.

Wikipedia