Vorstadtschleuse Brandenburg

De buitensluis van Brandenburg is een sluis met twee kamers in de beneden-Havel-waterweg in Brandenburg an der Havel. Terwijl eerdere bouwwerken van de stadslsuis verantwoordelijk waren voor het sluizen van de vrachtvaart door de stad Brandenburg, is de huidige stadslsuis een pure sportbootensluis, terwijl de beroepsvaart via de buitensluis wordt afgehandeld.
Reeds in de middeleeuwen was de Havel een belangrijke transportweg voor bulkgoederen. De scheepvaart had een grote betekenis; alleen daardoor was het transport van grote ladingen mogelijk. Halverwege de 13e eeuw begon men in het gebied van de stad Brandenburg verschillende molenstuwen aan te leggen in de vertakte armen van de Havel. Dit leidde tot conflicten met de scheepvaart, omdat de wegen werden geblokkeerd. In dit verband werd in eerste instantie in 1321 een oude Havelarm, de Flutgraben, tegenwoordig Jakobsgraben, buiten de stad omgebouwd tot een nieuwe scheepvaartroute. De stuw werd overwonnen door middel van een oud dam met een houten goot. Deze scheepvaartroute werd tot ongeveer het jaar 1550 gebruikt. Halverwege de 16e eeuw werd de voormalige Wehrgraben rond de Neustadt kanaalachtig ontwikkeld en in het gebied van de Steintorturm werd een houten ketelsluis, het eerste voorganger van de stadslsuis van Brandenburg, gebouwd. Dit houten sluisgebouw werd tot zijn buitenbedrijfstelling in 1920 bijna vier eeuwen lang gebruikt en meerdere keren gerenoveerd. Met de industrialisatie en de toename van de beroepsvaart bereikte de sluis in 1870 de grens van zijn capaciteit. Alleen dit jaar werden 12.779 boten door de sluis geleid. Vanwege de aanzienlijke wachttijden die hieruit voortvloeiden en de toenemende scheepsgroottes, werd tussen 1881 en 1883 in de Krakauer buitenwijk ten oosten van de stad een nieuwe sluis, de buitensluis van Brandenburg, gebouwd. De afmetingen waren kamerlengte 67,00 meter, kamerbreedte 16,60 meter en poortbreedte 8,40 meter.

Wikipedia