Grote Gemeente-synagoge

De Grote Gemeentelsynagoge in Leipzig was de oudste en belangrijkste synagoge van de stad. Ze werd gebouwd van 1854 tot 1855 naar de plannen van de Semper-leerling Otto Simonson. De eerste steen werd gelegd op 9 september 1854. Op 10 september 1855 werd de nieuwe synagoge door de rabijn Adolf Jellinek in gebruik genomen. Tijdens de novemberpogroms werd het huis van God in de nacht van 9 op 10 november 1938 in brand gestoken en verwoest. Van 11 november 1938 tot 12 februari 1939 vond de sloop van de ruïne plaats op kosten van de Israelitische Religieuze Gemeente. De synagoge stond direct ten westen van de Promenadenring op het hoekperceel Gottschedstraße 3 / Zentralstraße.

De synagoge had de plattegrond van een draakviereck. Twee rijen van elk vier kolommen scheidden het hoofdschip van de zijbeuken, waarbij de zijbeuken door de plattegrond schuin afgesneden waren. In het westen stond een toren in de middellijn van het hoofdschip. Tussen de buitenmuren van de zijbeuken en de externe begrenzingsmuren bevonden zichhoekruimten, waarin torens met trappenhuizen waren ingebouwd. Deze torens maakten de toegang tot de vrouwenempore mogelijk. Aan de westtoren in de middellijn van het hoofdblok sluit naar het noorden een lager bouwlichaam met ingang, voorhal, garderobes, hof en een kleine weekdag synagoge aan.

Wikipedia