Bollmolen

De Bollmühle is een voormalige watermolen aan de Silberbach in Veldrom in Noordrijn-Westfalen. Het gebouw staat sinds 16 juli 1998 als monument onder de vermelding A 13.1 in de monumentenlijst van de stad Horn-Bad Meinberg.
De eerste molen in Veldrom ontstond in 1609 onder de leiding van graaf Simon VI. Echter, nog voordat de molen in gebruik werd genomen, ging deze in vlammen op. De burgemeester van Kempen, die in dienst was van de prins-bisschop van Paderborn, werd beschuldigd van brandstichting.
Een nieuwbouw vond iets westelijk daarvan plaats tussen 1663 en 1665, de molenkom werd in 1667 aangelegd. De pachter was de molenaar Johann Jörgen Laue, die de molen in 1713 aan zijn zoon Johann overdragen. Zijn opvolger werd in 1761 Johann Daniel Reineken, en daarna volgde molenaar Pollmann. Een van zijn nakomelingen kocht in 1816 de molen met bakhuis. Tot dat moment moesten de molendiensten door de burgers van Veldrom en Grevenhagen gratis worden uitgevoerd; na de verkoop werden de diensten beperkt tot de Veldrömer. Op 8 oktober 1839 kocht kolonel Blanke de Bollmühle. Na een brand in 1845 bouwde hij deze weer op. Zijn neef Adolf Schlüter plande aan het begin van de 20e eeuw de bouw van een windmolen, die echter nooit werd gerealiseerd. De laatste molenaar was van 1950 tot 1958 zijn zoon Werner, daarna werd de exploitatie stopgezet. Het in 1975 aangelegde pad "An der Bollmühle" loopt door de voormalige molenvijver. Aan het einde van de jaren '70 werden rechts en links van het pad opnieuw kleinere vijvers aangelegd.

Wikipedia