Bayerisch Spoorwegmuseum

Het Beierse Spoorwegmuseum is een privémuseum voor spoorwegen in Nördlingen, dat in 1985 zijn voertuigenverzameling op het terrein van de in 1982 gesloten spoorwegwerkplaats Nördlingen onderbracht. Met meer dan tweehonderd originele voertuigen is het het grootste privémuseum voor spoorwegen in Zuid-Duitsland. De verzamelde exposities zijn afgestemd op de spoorweghistorische waarde van het object. Om deze reden zijn gedeeltelijk aanwezige objecten nog in de "originele/aanvangstoestand" van verwerving en worden ze geleidelijk als tentoonstellingsobject verwerkt. De drager van het museum is de gelijknamige vereniging, die zich vrijwel uitsluitend uit lidmaatschapsbijdragen, toegangsprijzen, donaties en de opbrengsten uit ritten of evenementen financiert. Sommige projecten worden gelukkig door sponsors ondersteund. Het terrein van het museum beslaat ongeveer 35.000 m² en omvat de 15-stal locomotievenloods, de vroegere rijtuigenhal, een functionerende watertoren, het voormalige bestuursgebouw, werkplaatsen, locomotiefbehandelingsinstallaties, opstelsporen, een draaischijf en nog veel meer.
Al in 1848/49 werd met de bouw van de Ludwig-Süd-Nord-Bahn van Lindau naar Hof in Nördlingen een werkplaats voor het onderhoud van locomotieven en wagons opgericht, waarbij Nördlingen de zetel werd van een spoorwegkantoor en een werkplaats. Van deze tijd is alleen de muur tussen de werkplaatsen en de lange hal bewaard gebleven. Het huidige gebouw 3 van de segmentlocomotievenloods dateert in zijn originele hoofdcomponenten uit de eerste uitbreidingsfase van de fabriek, die al in 1851 werd gerealiseerd; de gebouwen 1 en 2 volgden. Deze gebouwen werden later uitgebreid vanwege de grotere lengtematen van de nieuwe locomotieven, zowel naar voren als gedeeltelijk naar achteren, waardoor er nu een zekere "krapte" naar de draaischijf toe ontstaat. De werkplaatsgebouwen stammen uit de tijd rond 1930, evenals de plattegrond van de, aanvankelijk "Montirung" genoemde, rijtuigenhal, die in de jaren '30 meerdere keren werd verbouwd, in 1945 volledig werd vernietigd en daarna opnieuw werd gebouwd. De faciliteiten werden in de loop der tijd tot 1937 voortdurend uitgebreid en aangepast aan de behoefte. De laatste uitbreiding vond plaats van 1935 tot 1937, toen de standen van de locomotievenloods werden verlengd en er een 20-meter draaischijf werd ingebouwd.

Wikipedia