Landgericht Hanau

Het Landgericht Hanau is een rechtbank van de gewone rechtspleging en een van de negen landgerichten in Hessen. Het heeft zijn zetel in Hanau.
Het hoogste gerechtshof van het land was in de graafschap Hanau-Münzenberg het hofgerecht. Dit werd tijdens de regering van graaf Philipp Ludwig II in 1606 versterkt door een Privilegium de non appellando, dat voor alle rechtsgeschillen met een geschilwaarde van minder dan 500 gulden het beroep bij rijksgerechtelijke instanties verbod. Na de dood van de laatste Hanauer graaf, Johann Reinhard III, erfde Landgraf Friedrich von Hessen-Kassel in 1736 de graafschap Hanau-Münzenberg, maar droeg het bezit onmiddellijk over aan zijn jongere broer, Wilhelm VIII, omdat hij zelf koning van Zweden was en zich daardoor permanent in het buitenland bevond. Door de bijzondere omstandigheden in de familie van de landgraven van Hessen-Kassel werd de graafschap Hanau-Münzenberg meer dan een halve eeuw verder behandeld als een secundogenituur voor jongere prinsen van de landgraafschap, aanvankelijk voor Wilhelm VIII en vanaf 1760 voor erfprins Wilhelm. Ook de justitie en daarmee het hofgerecht bleven zelfstandig. Pas vanaf 1786, toen Landgraf Wilhelm IX. ook de landgraafschap erfde, werd de graafschap Hanau-Münzenberg nauwer verbonden met de landgraafschap. In 1791 verkreeg Wilhelm IX. wel een nieuw, onbeperkt Privilegium de non appellando illimitatum voor de graafschap Hessen-Hanau-Münzenberg, maar werd in hetzelfde jaar het Oberappellationsgericht in Kassel de hoogste gerechtelijke instantie ook voor Hanau.

Wikipedia