Schutsluis Halle-Trotha

De sluis Halle-Trotha is een sluis bij kilometer 89,20 van de federale waterweg Saale in het stadsgebied van Halle in Saksen-Anhalt. De aanmelding voor het sluispassage gebeurt per telefoon. Het bevindt zich in het bevoegdheidsgebied van het buitengebied 5 in Merseburg van het Wasserstraßen- und Schifffahrtsamtes Magdeburg. Tussen Trotha en de buisbrug Leuna-Kröllwitz heeft de Saale de waterwegklasse I en wordt voornamelijk gebruikt door passagiers- en sportvaart. In het stadsgebied van Halle zijn er vijf sluizen. Saaleafwaarts zijn dit de sluis Planena, de sluis Böllberg, de sluis Halle-Stadt, de sluis Gimritz en de sluis Halle-Trotha. Deze installaties compenseren voor de schepen een hoogteverschil van ongeveer negen meter over een lengte van 15 kilometer rivier.

Het gebruik van de Saale voor goederen- of personenvervoer is sinds 981 schriftelijk vastgelegd. In chronieken van de Saaleschifffahrt wordt gerapporteerd dat al in de tweede helft van de 14de eeuw het water van de rivier Saale werd gestuwd. De gestuwde waterhoeveelheid werd gebruikt voor de werking van molens en voor het vlotten. Op 21 oktober 1530 verleende keizer Karel V aan het aartsbisdom Magdeburg het privilege van vrije scheepvaart op de Saale en de toestemming om de rivier uit te breiden. De eerste houten sluizen dienden de schippers voor het afhandelen van het vrachtverkeer. Prins Wolfgang van Anhalt, regent over Bernburg, sloot in 1559 op aandringen van aartsbisschop Sigismund een contract voor de uitbreiding en beveiliging van de Saaleschifffahrt.
De keurvorst Friedrich III. legde op 13 juli 1694 persoonlijk de eerste steen voor de eerste stenen sluis op de Saale in Trotha bij Halle.
Pas bijna 100 jaar later, vanaf het jaar 1790, werd de Saaleschifffahrt verder uitgebreid. De keurvorst van Saksen, Friedrich August III., beval de bovenste Saale en de Unstrut bevaarbaar te maken. De nog bestaande en bruikbare sluis zou worden omgeleid door de omleidingskanaal Halle met de sluis Halle. De bouwdocumenten waren in de jaren 1930 volledig uitgewerkt. De drie sluizen, de sluis Gimritz, de stads Sluis Halle en de sluis Böllberg zouden worden omzeild en de waterweg voor het 1000-ton schip bevaarbaar worden gemaakt. Zoals ook voor de Saalesluizen tussen Calbe en Wettin was een nuttige lengte van iets meer dan 100 meter en een breedte van 20 meter voorzien. De omleidingskanaal Halle en de sluis Halle werden om oorlogsredenen niet gebouwd of voltooid.

Wikipedia