Hamburg-St. Georg

De wijk St. Georg wordt in het noordwesten begrensd door de Außenalster. In dit gebied wordt het gekenmerkt door gemengd gebruik van administratieve gebouwen en kleinere, meestal oudere woonhuizen. In het westen markeren de sporen van het Hamburger Centraal Station in het gebied van de oude Hamburger Wallrings de grens met de wijk Hamburg-Altstadt. De zuidelijke en zuidoostelijke grens wordt gevormd door de spoorinfrastructuur van de trein naar Lübeck, met slechts enkele doorgangen naar het Münzviertel en de wijk Borgfelde. In het noordoosten begrenst het terrein van het ziekenhuis St. Georg het district naar Hamburg-Noord en de wijk Hohenfelde.

De wijk dankt zijn naam aan het Hospital St. Georg, een lepra-hospital dat rond 1200 buiten de stad werd gesticht en naar de heilige Georg was vernoemd. Volgens het reglement van 1296, dat de raad en de erfburgers samen met het kapittel van de kathedraal hadden uitgevaardigd, mochten de pestzieken de stad niet betreden om de bevolking te beschermen tegen besmetting. Het ziekenhuis bezat de strook land tussen de Koppelstraat en de Außenalster. Het overige gebied van de huidige wijk werd destijds Borgesch genoemd en maakte deel uit van het landheerlijkheid Hamm en Horn. Hierheen werden later verstorende bedrijfstakken zoals varkensfokkers en brandewijnstokerijen verdrongen. In 1564 werd een pestkerkhof aangelegd, dat als armenkerkhof voortbestond en waaruit in de 18e eeuw de Steintorfriedhöfe voortkwamen. Al sinds 1554 stond hier ook de galg van Hamburg. Het pesthuis werd in 1606 naar de Hamburger Berg in St. Pauli verplaatst en het St.-Georgs-Hospital werd omgevormd tot een armenstichting, die pas in 1951 werd opgeheven.

Wikipedia