Bächleiner Weg KC 33

Na de start op de parkeerplaats bij het waterslot gaan we naar de Jakobskerk, naar het Bovenste Kasteel en verderop in de Burgstallerweg naar de weg (met uitzicht op de Mupperg, het Steinachtal en op de achtergrond het zuidelijke Thüringer Woud). We volgen de weg rechts verder naar de Häubleins-Teich. Daar slaan we rechtsaf een mooi bospad in en volgen het omhoog tot aan een bosweg. Terwijl de Häusles-Weg recht omhoog naar Häusles leidt, slaan wij linksaf en gaan we de bosweg omlaag naar de weg.

Nu gaan we een paar meter naar rechts en meteen weer links het bos in en over mooie paden in een met dennen begroeid bos naar Neubau, ons volgende doel. Vanwege de wegwerkzaamheden moeten we nu eerst de weg parallel aan de straat naar links volgen, dan de straat oversteken en op de doodlopende weg naar Neubau wandelen. Daar valt ons het boswachtershuis op, een vakwerkbouw uit de 17e/18e eeuw.

We komen weer in het bos en wandelen al snel verder tussen de beschermde landschappen van de Boven- en Ondermühlteich altijd rechtdoor. Pas na een bocht slaan we rechtsaf van het huidige pad. We wandelen verder en komen bij het Waldhotel Bächlein, gelegen nabij de Thüringse grens, omringd door bossen. Onze wandelroute leidt langs het Waldhotel door het kleine dorp naar de weg daar een stukje naar links. Bij het laatste huis slaan we rechtsaf een bospad in en gaan altijd rechtdoor tot we bij de Reginasee en de Pfadensee stuiten, die diep aan de dam liggen. Een uitstapje naar het midden van de dam op de naar Baronesse Regina von Cramer-Klett vernoemde See is de moeite waard. Omdat hier vroeger adellijke heren van Würtzburg aan de rand van de Regina-See gewend waren een bad te nemen, was de toegang voor het "volk" verboden.

Als we uit de stilte van de uitgestrekte dennenbossen naar buiten treden, komen we bij de Gampert-Teich en genieten van het uitzicht op Neundorf, de Mitwitzer Berg, de Hassenberg (met Schloss Hassenberg) en de Spitzberg (van l.). Vroeger was deze vijver niet alleen belangrijk vanwege de vissen. Tot de introductie van elektriciteit, in de tijd voor de "ijsmachines", werd in de winter ijs gewonnen dat door Frankenbräu Neundorf werd gebruikt om het bier te koelen en op te slaan diep onder de grond in de rotskelders. Waar het brouwrecht werd uitgeoefend, moesten er rotskelders worden gebouwd voor de opslag van bier. Dit gebeurde met het ijs van andere vijvers in de keldercomplexen van de lokale restaurants aan de Mitwitzer Berg. Dergelijke voormalige, grotere "koelkasten" zijn nog steeds behouden, zoals bijvoorbeeld in Schafhof bij Schauenstein, bij Schnappenhammer en bij Hölle. Maar alleen de grote historische kelder in het Thüringse Bad Lobenstein is nog toegankelijk en toeristisch in gebruik.

Met uitzicht op het schilderachtige Föritztal en de huizen van Neundorf, komen we al snel aan de noordrand van Neundorf. In rechte richting steken we de weg over en volgen de linkeroever van de Föritz verder. De rivier ontspringt in het gebied tussen Föritz en Mönchsberg. We wandelen verder met uitzicht op (v.l.) de Mitwitzer Berg, de Kostberg, Weinberg en Hassenberg.

De paar meter naar rechts omlaag naar de rotskelder uit 1835 mogen we niet missen. Ook al kunnen we alleen in de voorruimte kijken, we stellen ons voor dat deze met zijn zijgangen ongeveer 150 m lang is. Lange 'etages' voor de bierfusten zijn in de zandstenen muren uitgehouwen. De voormalige kelders rond Mitwitz zijn tegenwoordig belangrijke winterverblijven voor vleermuizen.

We steken de Föritz en het dal over via een weg naar het langgerekte straatdorp Neundorf. Het lag ooit aan een belangrijke weg die vanuit het Maintal naar Thüringen leidde. We volgen de Burgenweg naar links tot aan het einde van het trottoir en vervolgens op een voetpad naar het begin van Mitwitz en verder naar de grote parkeerplaats bij het waterslot, een vierzijdig gebouw te midden van een uitgestrekt park.

Kort voor Mitwitz, op de Mitwitzer Berg aan de weg bij een kleine parkeerplaats, valt tijdens onze wandeling een natuurlijke grot in een rotsmuur niet te missen, waarin een bijna levensgrote stenen leeuw rust. Het in 1907 opgerichte monument herinnert aan Freifrau Annie von Würtzburg, geboren Lyons (leeuw in het Engels). Het aanzienlijke gezin voerde een leeuw in hun wapenschild, de vader was opperbevelhebber van de Engelse vloot. De locatie is om twee redenen belangrijk: In juni 1842 werd Freifrau met haar echtgenoot Philipp von Würtzburg begroet tijdens hun bezoek aan Duitsland en aan Mitwitz onder die plek door de familie, de gemeentelijke vertegenwoordigers en de schooljeugd (bij de rots: "Welkom!"). - In 1894 werd het lichaam van de in Bamberg overleden Freifrau in dezelfde maand, op dezelfde plaats ontvangen door de familie en "vertegenwoordigers", voordat ze naar haar graf op de begraafplaats van Mitwtzer werd gebracht. De stenen leeuw werd in 1907 opgericht. Een korte omweg vanaf de parkeerplaats is de moeite waard!