Iglesia del Oratorio de San Felipe Neri - Cádiz - Andalusië

Deze tempel, die behoorde tot het oude oratorium van de Filippiërs, werd gebouwd in 1688 volgens de plannen van de bouwer (architect) Blas Díaz, en ingewijd in 1719.

Vervolgens werd het dak in 1764 herbouwd vanwege de schade die de tsunami van 1755 had aangericht. Naast het artistieke belang heeft het ook een bijzondere historische betekenis als zetel van de Cortes (nationale vergadering) die in 1812 de eerste Spaanse grondwet opstelde.

De buitenkant van de tempel wordt geleed door Ionische pilasters, waaronder zich talrijke grafstenen bevinden, gewijd aan de Donatistische afgevaardigden (de naam die werd gegeven aan degenen die behoorden tot de liberale stroming ten gunste van de grondwet) en die vooral in 1912 op deze plaats werden geplaatst, ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van de Cortes de Cádiz.

Het Oratorium heeft een ellipsvormige plattegrond, met daaromheen zeven rechthoekige kapellen, overdekt met tongewelven en rijkelijk versierd. De Sagrario-kapel springt eruit, met een bijzonder barok altaarstuk van Italiaanse oorsprong uit de 18e eeuw, uitgevoerd in gekleurd marmer en voorgezeten door een polychroom houten kruisbeeld, eveneens van Italiaanse oorsprong.

Binnen valt het hoofdaltaarstuk op, een werk in rococostijl uit de 18e eeuw, uitgevoerd in verguld hout en voorgezeten door een doek waarop de Onbevlekte Ontvangenis is afgebeeld, het werk van de beroemde Sevilliaanse schilder Bartolomé Esteban Murillo.

Het Interpretatiecentrum van de Grondwet van 1812 bevindt zich in het gebouw naast het Oratorium van San Filippo. Het bezoek aan het centrum is georganiseerd in drie grote thematische delen: "Cádiz aan het begin van de 19e eeuw; De stad die de Spaanse Cortes herbergt; "De historische context. De Onafhankelijkheidsoorlog'; Cádiz, zetel van de nationale soevereiniteit. De grondwet van 1812'.
 

Willem Vandenameele