Monument to Aguador - Granada

Op het Plaza de la Romanilla, vlakbij de kathedraal, staat het "Monumento al aguador", een werk dat Aurelio Teno in 1999 maakte.

Met figuratief expressionisme brengt de kunstenaar hulde aan het beroep van waterdrager in Granada, een beroep dat voortleefde van de 11e eeuw tot het midden van de 20e eeuw.

Het beeld is uitgevoerd in brons op ware grootte en stelt de typische ruwe en arme figuur voor, met zijn kleren aan flarden. Een hoed bedekt zijn hoofd, wat doet denken aan de bandieten van de 19e eeuw. De waterdrager draagt een glas in zijn linkerhand, waarmee hij op straat water aanbiedt, en wordt vergezeld door een ezel die aan weerszijden beladen is met demijohns.

Het geheel is geplaatst op een geplaveid platform, dat bedekt wat in de jaren 1980 een fontein was, een ontmoetingsplaats voor hiphoppers, die het de "Hexagon" noemden.

De waterdrager, of aguaor, is door de geschiedenis heen een enorm belangrijk beroep geweest in Andalusië en in een groot deel van Spanje. Zijn activiteit bestond uit de ambulante verkoop van water in de stad, zowel aan voorbijgangers als aan huizen die geen water hadden. In deze huizen was het gebruikelijk een of meer vaten te hebben waarin water werd opgeslagen.

De waterdragers droegen, met behulp van ezels, het water in grote aardewerken, metalen of glazen kruiken, die ze in de waterkannen zetten. Om het water koel te houden, maakten ze de kruiken van nat espartogras.

De handel in Aguador in Granada begon met de komst van de Arabieren.
De eerste waterdragers vestigden zich in wat nu de wijk La Churra is, vroeger bekend als de Mauror, wat de wijk van de waterdragers betekent. De muhtasib of almotacén waakte over de kwaliteit van het water dat zij verkochten.

De muhtasib was de rechter en belast met het toezicht op de activiteiten van de waterdragers en zorgde ervoor dat zij het water uit de bronnen haalden in het deel van de rivier waar het niet modderig of vuil was. Zij gaven de waterdragers opdracht het water uit de rivier voor huishoudelijk gebruik op te halen boven de vervuilde gebieden, want al het vuil, zowel persoonlijk als van de handel, kwam in de rivier terecht.

De waterdragers van Granada haalden ook water uit beroemde bronnen zoals de Avellano, of de Culebra aan de oevers van de rivier de Genil.

Willem Vandenameele