Convento de San Gregorio Bético - Granada

De kerk van San Gregorio Bético dateert uit de 16e eeuw, en vindt haar oorsprong in een kluizenaarswoning die in opdracht van de katholieke vorsten werd gebouwd ter ere van de Franciscaanse monniken Juan de Cetina en Pedro de Dueñas, die in 1397 de marteldood stierven. De twee monniken werden gearresteerd omdat zij voor de deur van de moskee van Alhambra hadden gepredikt, en vastgebonden aan de staarten van paarden werden zij van het Alhambra naar de hier bestaande kerkers gebracht.

De kleine hermitage werd uitgebreid tot een kerk en een bijgebouw. In het midden van de 16e eeuw gaf het stadsbestuur opdracht tot herbouw, omdat het gebouw in verval was geraakt. De architect Francisco de Moya was belast met het ontwerp van het nieuwe gebouw.

De kerk valt op door haar maniëristische gevel van grijs Sierra Elvira-marmer en twee verdiepingen hoog. Twee Ionische zuilen met gecanneleerde schachten, verheven op hoge voetstukken, omlijsten een halfronde boog die toegang geeft tot de kerk, waarop granaatappels zijn afgebeeld.

Het interieur van de kerk is een mengeling van renaissance en barok met een hoofdkapel waar enkele fresco's bewaard zijn gebleven.

In 1652 werd de Orde van Minderbroeders van San Francisco de Caraccilo in deze tempel gevestigd. Van de 17e tot de 19e eeuw was het gewijd aan de eredienst.

Na de confiscatie werd de kerk gebruikt als wijn- en kolenopslagplaats, evenals een bordeel en een danszaal.

In 1887 werd de kerk weer in gebruik genomen door de congregatie van de zusters Sancti Spiritus.

Op 10 maart 1936 werden de kerk en het klooster afgebrand. Het werd gedeeltelijk gerestaureerd in 1938 en enkele jaren later verlaten vanwege de bouwvallige staat van het gebouw.

Sinds de jaren 1950 worden de kerk en het klooster bewoond door de gemeenschap van kloosterzusters Clarissen.

Een goed moment om de kerk van San Gregorio Betico te bezoeken is 's middags, wanneer de nonnen het Angelus zingen. Zelfs als u niet katholiek bent, zult u hier zeker rust en stilte vinden, en een onderbreking van de hectiek van de stad.

Willem Vandenameele