Commune de Saint-Mihiel

Over de stichting van de stad zijn veel legendes verteld. Toen Saint-Mihiel nog maar een klein gehucht was dat Godonécourt heette, wilden zeven boze feeën de stad vernietigen. Daartoe besloten ze enorme blokken steen in de Maas te leggen om het terrein onder water te zetten. Maar de aartsengel St Michael greep in en verdreef de zeven feeën door hen te dwingen hun rotsen, de Dames de Meuse, te verplaatsen naar de zijkant van een heuvel. Dankbaar noemden de inwoners hun stad naar hun redder: Saint-Mihiel.

Naast de legendarische aspecten is de geschiedenis van de stad nauw verbonden met die van haar benedictijnenabdij, gesticht in de 8e eeuw, op enkele kilometers van de huidige locatie. Onder impuls van de abdij ontwikkelde de stad zich in de loop der eeuwen tot een echt artistiek en cultureel centrum: de prachtige particuliere herenhuizen uit de 16e, 17e en 18e eeuw, de Sammiello-beeldhouwschool van Ligier Richier en de benedictijnse bibliotheek, waarvan de oudste manuscripten uit de 19e eeuw dateren, getuigen van dit rijke verleden.

De geschiedenis van de stad is ook sterk getekend door de twee wereldoorlogen. Bezet vanaf 1914, werd de stad snel verwoest. Het herstelde met moeite na de bevrijding. De afdruk van de Grote Oorlog is nog steeds zichtbaar op de slagvelden van de Saint-Mihiel Salient, op enkele kilometers van het kleine Florence van Lotharingen.

DATAtourisme France