160KM tussen Laon en Reims

Het departement Aisne, op een steenworp van onze grenzen, herbergt vele schatten en talloze kronkelige wegen, ver weg van de toeristenmassa's. We nemen je mee voor 160 km plezier en ontdekking tussen Laon en Reims.

Laon, de prefectuur van het departement Aisne (de «02», zoals men in het Hexagoon zegt…) is bereikbaar via de autosnelweg (tolwegen…) via Mons, Valenciennes, Cambrai en Saint-Quentin. Vanaf Brussel is het echter een behoorlijke omweg en de route is allesbehalve aangenaam. Daarom hebben we ervoor gekozen je een «voorproefje» aan te bieden dat, vanaf Rocroi (ten zuiden van Couvin), alleen maar départementale wegen neemt die nauwelijks «geradard» zijn. Deze wegen zijn genoeg kronkelig om niet te vervelen achter het stuur. Rijden we met de motor om andere redenen?

Een ander voordeel van deze route die langs Eteignières, Rumigny, Rozoy-sur-Serre en Montcornet gaat (waar een zekere kolonel de Gaulle de Duitse tanks in juni 1940 stopte…), is de prachtige aankomst in Laon, met de kathedraal die van veraf te zien is! Deze route is, net als die van de BBB zelf, te downloaden op www.moto80.be. Reken op ongeveer 1,5 uur rijden tussen Rocroi en Laon, zonder te forceren. De stad heeft alle hotel- (en gastronomische!) voorzieningen die nodig zijn om je een fijne avond en een herstellende nacht te bieden in afwachting van de 160 km en de vele bezoekmogelijkheden die je de volgende dag te wachten staan.

Laon, een stad om te ontdekken

Het vertrekpunt van onze route is het plein voor de kathedraal Notre-Dame. Het is niet moeilijk om er te komen, je hoeft alleen maar de borden te volgen! Nadat we een paar «haakjes» hebben genomen die er naartoe leiden (een route die zo de bergop kan worden gereden!), staan we klaar om te beginnen. Hoewel de plek niet aan majesteit ontbreekt, is er helaas geen enkel café geopend om te genieten van een grote crème en de bijbehorende croissants, wat toch een essentieel onderdeel is van de charme van motorritten in het mooie Frankrijk… Maar goed, we zullen ons geluk vinden binnen een paar kilometer, in Café de Paris, recht tegenover het treinstation van Laon. Geen toeristen hier: de sfeer is «Ginette en Marcel»…

Gesterkt en met een volle maag van de heerlijke croissants van de bakkerij tegenover, zetten we resoluut koers naar het westen, richting de loofbossen van het bos van Saint-Gobain en zijn 9.000 ha. Onze persoonlijke favoriet hier zal het oude priorij van Tortoir zijn, waarvan de oorsprong teruggaat tot de XIe of XIIe eeuw, vlak na het kleine dorp Saint-Nicolas-aux-Bois. De gebouwen, die particulier zijn, zijn niet te bezoeken, maar de locatie is prachtig, genesteld in zijn bosrijke omgeving. De volgende kilometers zullen ook resoluut door het bos lopen. We passeren Saint-Gobain, dat zijn naam gaf aan de bekende glasgroep (opgericht door Colbert, minister van financiën van Lodewijk XIV!), en gaan verder naar Septvaux en Prémontré, een dorp dat het thuis is van de monastieke orde van dezelfde naam. De enorme gebouwen van de voormalige abdij huisvesten tegenwoordig de Départementale Geestelijke Gezondheidsinstelling (EPSMD) van het departement Aisne, waarvan sommige patiënten door het dorp zwerven, wat je kan opleveren om aangesproken te worden door één van hen, die op zoek is naar een paar euro…

Coucy-le-Château en zijn versterkte stad

We komen nu aan in Coucy-le-Château, een oude charmante stad met spectaculaire vestingwerken. Eenmaal door de imposante Poort van Laon gekomen, betreden we de hogere stad, grenzend aan het kasteel waarvan de oudste oorsprong uit het jaar 920 stamt. Tot 1917, het jaar waarin het door het Duitse leger werd verwoest, was het fort van de Heren van Coucy, gebouwd in de XIIIe eeuw, de grootste vesting van Europa. Coucy-le-Château is ook bekend om zijn middeleeuwse tuin, gelegen aan de voet van de muur nabij de kerk, evenals het dichtbije Bois du Montoir, waar de Duitsers tijdens de Eerste Wereldoorlog een enorme betonnen kuip hadden gebouwd die een 380 mm houwitser herbergde. Nog maar een paar kilometer verder ligt Chavignon, een dorp waar we vooral zullen herinneren dat het interessante «Ateliers de l'Abeille» heeft (www.complexe-apicole.fr). Een bezoek is aan te raden voor degenen die alles willen weten over de bijenteelt. En het is natuurlijk mogelijk om hier allerlei soorten honingproducten te kopen! Let op, het is gesloten op dinsdag, zondag en feestdagen, evenals van 12.00 tot 14.00 uur… In dezelfde geest maken we nog een kleine omweg om een hydrografische curiositeit te ontdekken: de ondergrondse tunnel van Braye-en-Laonnois, gebouwd in 1890. Volg goed het road-book om het niet te missen… Hier duikt het kanaal dat de Oise met de Aisne verbindt ondergronds op voor bijna 2.440 m, om het obstakel van de Chemin des Dames te omzeilen. Een ventilatiemechanisme, zichtbaar op de deur, werd in 1972 geïnstalleerd om de afvoer van uitlaatgassen van de motoren van de binnenschepen te verbeteren.

Overal zichtbare littekens

We rijden nu over de Chemin des Dames. Deze rechte départementale is niet de meest verheugende, met zijn talloze stenen en monumenten die het offer herdenken van degenen die hier gevallen zijn. De littekens van de Grote Oorlog zijn overal aanwezig, of het nu de ruïnes van de Abdij van Vauclair zijn, of de dorpen die van de kaart zijn geveegd of op een andere plek zijn herbouwd na het conflict. Bijna 100 jaar na de verschrikkelijke gevechten van 1917 zijn het bos van Vauclair en het plateau van Craonne nog steeds bezaaid met granaatscherven. Hier zijn de landbouwgronden letterlijk omgekeerd en opnieuw omgekeerd door de artillerie. De grote journalist Albert Londres, die overal ter wereld getuige was van de meest uiteenlopende gevechten, schreef: «Het plateau van Craonne, dat is Verdun, maar dan erger…». Om te proberen te begrijpen hoe het leven van de «poilus» geweest moet zijn, moet je absoluut de «Caverne du Dragon» zien. Je rijdt er recht voorlangs en het zou zonde zijn om niet even halt te houden, temeer daar het waar is dat als er maar één bezoek te doen is tijdens deze rit, het zeker deze moet zijn (zie kader). Op de site van de oude Abdij van Vauclair heerst een veel rustiger sfeer. Er zijn nog maar enkele overblijfselen, maar de idyllische vijvers en de nabijheid van de Groene Weg die Axo Plage met de abdij verbindt, nodigen uit tot ontspanning. De route nodigt je uit om volop van je motor te genieten. Onze route volgt goed onderhouden en aangenaam kronkelige départementale wegen die ons geleidelijk naar de vallei van de Aisne leiden.

Champagne finale

Eenmaal aan de rechteroever van deze waterloop veranderen de landschappen. Weg zijn de bossen en de eerste wijngaarden van de appellatie Champagne! We hebben ons best gedaan om wegen te selecteren die omzoomd zijn met groen op de onvervangbare Michelin-kaart en opnieuw heeft de Clermontois fabrikant zijn reputatie van kaartenkoning waar gemaakt. Dus na echte motorwegen gereden te hebben, komen we aan in het kleine dorp Gueux, dat inmiddels een voorstad van Reims is geworden. Mis vooral geen kans om een rondje te rijden op de oude circuit van Reims-Gueux. De geschiedenis van de autorace springt je in het gezicht, naarmate de namen zich aandienen die generaties autoliefhebbers hebben doen huilen van plezier: Muizon, Thillois, de Garenne… Wanneer je het parcours ontdekt op toeristische snelheid (vermijd de anderen, de Nationale Gendarmerie is uitgerust met uitstekende verrekijkers om degenen die de snelheidslimieten niet respecteren te achtervolgen!), denk je dat de Fangio, Hawthorne, Ascari, Collins en andere Paul Frère of André Pilette wel een goed hart moesten hebben: meer dan 250 km/u rijden op een zo smal en onveilig circuit, dat moest je wel durven! Deze BBB 100% hexagonaal eindigt met deze live-inkijk in de geschiedenis van de autosport. Vanuit Reims is de kortste weg om terug te keren naar ons mooie land via Rethel, Signy l'Abbaye en Rocroi… Goede reis en altijd voorzichtig!

Het circuit van Reims-Gueux

Gebruikt van 1926 tot 1972, is het circuit van Gueux (vernoemd naar het dichtstbijzijnde dorp) beter bekend onder de naam circuit van Reims, waarbij Gueux dicht bij de grote Champagne stad ligt. Het zeer snelle parcours, met een lengte van 7,82 km, volgde twee départementale wegen en een stuk van de RN 31 Soissons-Reims. Hoewel de Grote Prijs van Frankrijk op een gegeven moment in 1938 daar werd georganiseerd, beleefde het circuit van Reims-Gueux vooral zijn glorietijd in de jaren '50. De eerste race van het gloednieuwe wereldkampioenschap Formule 1 vond daar plaats in 1950. Het is ook in Reims dat Mercedes-Benz zijn grote terugkeer maakte op het hoogste niveau van de autosport, met voertuigen met een aerodynamische carrosserie. Een oplossing die het mogelijk maakte dat de «Silberpfeile» van Fangio, King en Herrmann tot 290 km/u konden bereiken, tegenover 270 km/u voor de concurrerende Ferrari's en Maserati's… Ook werd er nog opgemerkt dat Bugatti daar in 1956 een onsuccesvolle poging deed om terug te keren in de Formule 1, met de 251, een technisch interessante auto met een centrale motor, bestuurd door Maurice Trintignant. Problemen met de afstelling en vooral te weinig financiële middelen zetten helaas een einde aan het project. De laatste verschijning van Formule 1-wagens in Gueux dateert uit 1966 en de laatste bijeenkomst (met F2-, F3- en R8 Gordini-races) vond daar plaats in 1969. De ultieme competitie die op het tracé werd georganiseerd, was een race van het Franse kampioenschap voor pure snelheid op de motor, op 11 juni 1972. Lange tijd in de vergetelheid geraakt, worden de infrastructuren van het circuit (tribunes, paddocks…) geleidelijk gerehabiliteerd door gepassioneerden, verenigd in de «Les Amis du Circuit de Gueux» vereniging. Op hun website vind je een schat aan informatie en foto’s, evenals een audio rondleiding van het circuit, te downloaden in MP3-formaat, die zeker de moeite waard is. Info: www.amis-du-circuit-de-gueux.fr.

Heerlijke tussenstops

- In Laon heeft het Estaminet Saint-Jean (aanbevolen door Le Routard 2014) ons verwend met zijn Picardische specialiteiten geserveerd in een warme setting. De plek is een vondst van onze vriend Tché die, behalve een echte pro in de fotografie, ook een fijnproever en een goede eter is. We raden je de Goyère (kaastaart), de eendenrillette met jeneverbes of de entrecôte met Maroilles aan. Ook zeer goede huisgemaakt ijsjes, met smaken die je niet overal vindt (cichorei, rabarber, violet, roze biscuit van Reims, …). Enige nadeel is dat de stoepen in de rue Saint-Jean erg smal zijn en het moeilijk is om de motoren er te parkeren. Geopend van dinsdagmiddag tot zondagavond. Gesloten op woensdagavond.

L'Estaminet Saint-Jean, rue Saint-Jean, 23 in 02000 Laon. Tel.: +33.(0)3.23.23.04.89, www.estaminetsaintjean.com

- In Bouconville-Vauclair heeft de Auberge de Vauclair, die precies op onze route ligt, een goede reputatie, maar we moeten je eerlijkheidshalve bekennen dat we deze niet hebben geprobeerd. Tijdens onze verkenning dreigde het met regen te gaan rond de tijd om te eten, wat ons ertoe heeft aangezet om de lunchpauze over te slaan, uit angst om onder de regen in het circuit van Reims aan te komen… Dit hotel-restaurant is een Logis de France met 3 gekookte eieren en 3 schoorstenen, dat lijkt te zijn herboren door een elixer van verjonging met zijn design omgeving en decor die hedendaagse kunstobjecten in de schijnwerpers zet. De kaart biedt eenvoudige en klassieke specialiteiten, maar ook creatievere gerechten.

L'Auberge de Vauclair, Grande Rue, 26 in 02860 B