Romeinse baden van Bath

De Romeinse Badhuizen zijn een historisch interessant gebouw gelegen in de Engelse stad Bath. Het is een complex van zeer goed bewaarde openbare Romeinse baden en van groot toeristisch belang. De gebouwen, waarvan het hoogste deel uit de 18e eeuw dateert, worden beschouwd als beschermde monumenten van graad I.
De Kelten bouwden de eerste heilige plaats in de stad van de thermale bronnen en wijden deze aan de godin Sulis, die de Romeinen identificeerden met de godin Minerva. Hoewel de naam Sulis werd blijven gebruiken na de Romeinse invasie, leidde het uiteindelijk tot de plaatsnaam Aquae Sulis. Vanaf de 1e eeuw, tijdens de Romeinse bezetting van Groot-Brittannië, werden enorme tempels en badhuizen in Bath gebouwd, die vier eeuwen lang in gebruik waren. Na de Romeinse bezetting, tijdens het eerste decennium van de 5e eeuw, werden deze gebouwen verlaten en verdwenen soms, omdat ze werden gesloopt. Hun thermale bronnen, die als medicinale worden beschouwd, werden gedurende de hele middenleeuwen gebruikt en kregen bekendheid in de 18e eeuw toen twee architecten, John Wood vader en zoon, de gebouwen opnieuw opbouwden. De Victoriaanse uitbreiding van de openbare baden respecteerde trouw de neoclassicistische traditie die door de Woods was vastgesteld, zoals te zien is in de bijgevoegde afbeeldingen. Het Romeinse complex, dat eind 19e eeuw opnieuw werd opgegraven en weer opengesteld voor het publiek in 1897, is naast een belangrijke archeologische vondst, een van de belangrijkste toeristische attracties van de stad geworden.

Wikipedia