Isola Tiberina

De Romeinen geloofden in de oudheid dat de Isola Tiberina was ontstaan na de verdrijving in 509 v. Chr. van de Tarquiniërs, de familieleden van Tarquinius Superbus, de laatste Etruskische koning van Rome die om zijn wreedheid bekend stond. Het eilandje zou ontstaan zijn op de plek waar de bevolking toen de graanvoorraden in de Tiber heeft gegooid. In 293 v. Chr. heerste een ernstige pestepidemie in Rome. De sibyllijnse boeken, een verzameling Oudromeinse orakels die geraadpleegd werden, vertelden dat men Aesculapius, de god van de geneeskunde, vanuit Epidaurus moest overbrengen. Toen men met het beeld van de god wilde vertrekken, kronkelde deze god zich in de gedaante van een slang om de mast. Ter hoogte van de Isola Tiberina zwom de slang van het schip naar het eiland. Daarom werd op die plaats een tempel voor Aesculapius. De huidige kerk San Bartolomeo staat precies op de plek van de oude tempel waarvan niets is overgebleven.

De linkeroever van de Tiber is verbonden met de Isola Tiberina door de Pons Fabricius. Deze brug werd in 62 voor Christus gebouwd door Lucius Fabricius. De rechter Tiberoever is verbonden met het eiland door de Pons Cestius. Deze brug werd voor het eerst gebouwd in 46 voor Christus. Hij werd geheel herbouwd in de 19de eeuw.

70623