DE GROOTE PEEL

In de Peel (afgeleid van het Latijnse palus = moeras) liggen ondoordringbare leemlagen vrij dicht aan de oppervlakte, waardoor het regen­water moeilijk kon wegzakken. Op veel plaatsen ontston­den moerassen en lokaal vormde zich hoogveen. Toen men ontdekte dat gedroogd hoogveen goed als brandstof bruikbaar was, heeft men eeuwen­lang turf gestoken aan de rand van het moerasgebied. Omstreeks het midden van de 19e eeuw is begonnen met grootschalige afgraving om turf te winnen.
Nationaal Park De Groote Peel ligt op de grens van Noord-Brabant met Limburg. De Groote Peel is één van de laatste, grotendeels ontgonnen hoogveen­gebieden die niet in cultuur zijn gebracht. Het is een landschap van afwisselend ontoegankelijk veenmoeras, plassen, heide­terreinen, vlakten en zandruggen. Het moerasgebied is toegankelijk gemaakt door de aanleg van 'knuppelpaden'.

Biker