DE AFSLUITDIJK

De Afsluitdijk is een belangrijke waterkering en verkeersweg in het noordwesten van Nederland. De 32 kilometer lange waterkering sluit het IJsselmeer af van de Waddenzee. De verkeersweg verbindt Noord-Holland met Friesland. De Afsluitdijk is een onderdeel van de Zuiderzeewerken, een geheel van projecten waarmee de Zuiderzee werd afgesloten en gedeeltelijk werd ingepolderd.
In 1927 werd begonnen met de aanleg van de Afsluitdijk en in 1932 werd het laatste gat gesloten. Er werd gewerkt vanuit vier locaties: de beide oevers en de beide speciaal aangelegde werk­eilanden Breezand en Kornwerderzand. Bij de aanleg van de 32 kilometer lange dijk werd voor het eerst keileem toegepast, dat taaier was gebleken dan zand of klei. Dit materiaal is in Noord-Nederland ruim voorhanden. Het werd hier afgezet tijdens de Saale-ijstijd en kon in de nabij­heid van de aan te leggen dijk eenvoudig worden opgebaggerd. De dijk is gefundeerd op zink­stukken van gevlochten wilgen­tenen die werden afgezonken door er steenblokken op te deponeren.
 

Inmiddels doet de Afsluitdijk al ruim 80 jaar dienst en is het tijd voor een grote opknapbeurt. Aan de kant van de Waddenzee wordt de dijk verhoogd en met innovatieve betonnen blokken bekleed. Door het aanbrengen van een ste­viger bovenlaag wordt de dijk overslagbestendig gemaakt, zodat de dijk in stand blijft als er bij een zware storm water over de dijk stroomt.
Door de stijging van de zeespiegel wordt het water­peil op de Waddenzee steeds hoger. Om ook water te kunnen afvoeren als het water in het IJssel­meer lager staat dan op de Waddenzee worden pompen gebouwd in de spui­sluizen bij Den Oever.

Biker