Dominicanenklooster Huissen

Ooit stond hier Slot te Huissen, tegenwoordig staat er het voormalige Dominicanenklooster, dat nu gebruikt wordt als bezinningscentrum.

Het Slot te Huissen of Kasteel te Huissen, ook wel aangeduid als Kleefse burcht was tot 1722 een kasteel in het destijds Kleefse Huissen, nu gelegen in de Gelderse gemeente Lingewaard. Doordat de tolfunctie door de graaf van Kleef werd verplaatst naar Emmerik, raakte het kasteel in verval en werd uiteindelijk gesloopt. Op restanten van de hoofdburcht werd het Dominicanenklooster gebouwd. 

Halverwege de 8e eeuw werd begonnen met het opwerpen van een heuvel genaamd de "Hazenberg" als bescherming tegen het water. Eind 11e eeuw werd op deze heuvel een tufstenen ronde toren met ringmuur gebouwd. Naast deze ronde toren bestond reeds op de tweede heuvel een rechthoekige woontoren uit waarschijnlijk de 10e eeuw ; deze noemde men de "Danenburgh", "Dannenberg" of "Danenborgh". 

Het oudste deel van het Dominicanenklooster stamt uit de Middeleeuwen en is een deel van een Kleefse Burcht die toentertijd in Huissen stond. Halverwege de negentiende eeuw werd hier het noviciaat (de opleiding voor pas ingetreden kloosterlingen) en de theologieopleiding gevestigd. Vanaf de jaren ’60 van de vorige eeuw werd het vormingswerk steeds belangrijker en werd het klooster trekpleister voor individuen en groepen mensen die verdieping en bezinning zochten. In december 2020 ging het eigendom van het klooster over op de Stichting Dominicanenklooster Huissen. Zij zet in de geest van de dominicanen de activiteiten in en het bestaan van het klooster voort. Rondom het klooster is de oude kasteelgracht nog te zien.

De geest van de dominicanen komt in het klooster echter nog steeds tot zijn recht. Deze vindt zijn wortels in 1216, toen werd de Orde van de Predikheren (Ordo Praedicatorum) gesticht door Dominicus de Guzman. Tijdens een reis door de Katharenstreek in Zuid-Frankrijk kwam hij tot het inzicht, dat door een gedegen geloofskennis en overdracht de mensen weer voor het katholieke geloof gewonnen konden worden. De dominicaanse spiritualiteit is gefundeerd op vier pijlers: het vormen van een gemeenschap, het onderhouden van het gebed en de contemplatie (overdenken en schouwen), studie en ten slotte de verkondiging of prediking. Tegenwoordig bestaat de dominicaanse familie uit broeders, slotzusters, actieve zusters en lekendominicanen. In 1858 werd door de dominicanen het Convent van de Koningin van de Allerheiligste Rozenkrans gesticht, het huidige Dominicanenklooster.
Voor de stichting werd een landhuis uit het begin van de 19e eeuw aangekocht. De architect Pierre Cuypers breidde het bestaande landhuis uit met twee vleugels en een kapel, zodat het huis als volwaardig klooster in gebruik kon worden genomen. In het klooster kwam het noviciaat, de leerschool voor de net ingetreden, jonge kloosterlingen, en al snel werd het klooster het moederklooster voor de dominicanen in Nederland. Het klooster werd in 2021 door de orde verkocht. Het werk van het Dominicanenklooster, het bezinningscentrum dat werkt vanuit de dominicaanse traditie en spiritualiteit, wordt echter wel gewoon voortgezet.

Dit betekent ook het voortzetten van het getijdengebed. Het dagelijks ritme in het klooster:
08.00 uur Ochtendviering (Lauden)
08.30 uur Ontbijt
10.00 uur Viering van de eucharistie m.m.v. de kloostercantorij (zondag)
12.10 uur Middagviering (op weekdagen)
12.30 uur Middagmaaltijd
17.30 uur Avondmaaltijd
18.30 uur Avondviering (Vespers)
(op dinsdag en vrijdag met eucharistie)
Op zondag is er om 10.00 uur een eucharistieviering. In de tuin van het klooster is een labyrint (links naast de kapel).
Iedereen is van harte welkom bij de vieringen!

Het is mogelijk om in het klooster te overnachten.

routeburo