DRENTSE HOOFDVAART

De Drentse Hoofdvaart is het langste kanaal van Drenthe en is in deze vorm aangelegd in de 18e eeuw om het immense veengebied tussen Diever en Assen te ontginnen.
Al vanaf halverwege de 17e eeuw probeerden vermogende kooplieden het veen direct ten noorden van Diever te exploiteren. Turf was in die tijd de belangrijkste brandstof en bracht zoveel op dat het de moeite loonde er een compleet kanaal voor te graven: de Smildervaart.
De turf werd vanaf Meppel naar de steden aan de IJssel en in Holland vervoerd.
De kooplieden slaagden er echter niet in het gebied rendabel te exploiteren zodat de onderneming een langzame dood stierf.
De Landschap Drenthe, voorloper van de provincie, zag er wel brood in en kocht het kanaal inclusief verveningsrechten. Tussen 1767 en 1780 is, als verbetering van de Smildervaart, de Drentse Hoofdvaart tussen Meppel en Assen aangelegd. Met de aanleg van het nieuwe kanaal kon de grootschalige ontginning van het veengebied tussen Diever en Assen beginnen. Nadat tegen het eind van de 19e eeuw het hele gebied met de hand en schop bijna volledig was afgegraven, bleef de vaart de belangrijkste verkeersas tussen Meppel en Assen, inclusief trekschuiten en later een tramlijntje langs het water. Met de komst van het vrachtvervoer over de weg verloor de vaart zijn belangrijke functie als verkeersader.

Biker