EPENER VOLMOLEN

De Epener Volmolen is een middenslagmolen. Bij middenslagmolens wordt het water halverwege het rad aangevoerd; het waterrad komt in beweging door zowel het gewicht als door de stroomsnelheid van het passerende water. De Epener Volmolen maakte in de 18e eeuw deel uit van de Vaalser lakenindustrie die toen in volle bloei was. De afstand om het laken met paard en wagen van Vaals naar Epen en terug te vervoeren, was voor de fabrikanten geen belemmering. Door de ligging van de molen op de Geul was er een overvloed aan water beschikbaar om te kunnen vollen.
De watermolen is lange tijd in gebruik geweest voor het ‘vollen’ van geweven stoffen tot viltig en sterk laken. Vollen verbetert de kwaliteit van geweven stof. De stof wordt in grote eiken kuipen gelegd, die zijn gevuld met een mengsel van volaarde (een soort klei), lijnzaadolie, ranzige boter, urine en water. Stampers, aangedreven door de waterkracht van de Geul, drukken de stof plat. Veertien uur later is de lakense stof viltig, ruwer en sterker geworden. De voor het vollen benodigde urine en ranzige boter loosde men na gebruik in de Geul. Niet vreemd dus, dat de Volmolen buiten de dorpskern van Epen is gebouwd.

Biker