STUW- EN SLUIZENCOMPLEX BELFELD

De Maas is een echte regenrivier. In het verleden kon de stroom aanzwellen tot een machtige kolkende massa die alles meesleurt en op andere momenten bleef er weinig meer over dan een kabbelende beek. Ja, zo was de Maas.
In het begin van de 20e eeuw werd de roep om een beter gereguleerde waterafvoer ten behoeve van de scheepvaart steeds luider. Om het waterpeil beter controleerbaar te houden, werd besloten om op een aantal plaatsen in de rivier stuwen en sluizen aan te leggen. De stuwen moesten het water op het juiste peil houden, terwijl de sluizen de doorvaart van schepen mogelijk moesten maken.
Om de gewenste diepte te krijgen, werd de Maas in 'panden' verdeeld waarin het water door opstu­wing op peil werd gehouden. Daartoe werden vijf beweegbare stuwen gepland bij Linne (stuwpeil 20,40 m), Roer­mond (16,75 m), Belfeld (14 m), Afferden (10,75 m) en Grave (7,50 m). Bij hoog water konden de stuwen geheel geopend worden, zodat de rivier dan haar vrije loop kon hebben.
Ten behoeve van de scheepvaart werd naast elke stuw een schutsluis gebouwd met een lengte van 260 m, een breedte van 14 m en een drem­pel­diepte van 3,30 m bij de laagste te ver­wachten water­stand.

Bij de foto: Stuw- en sluizencomplex bij Belfeld

Biker