SINT ADELBERTABDIJ

Meer dan 1.000 jaar geleden stond in dit gebied al een klooster. Het was het eerste klooster in het toen nog niet gekerstende noordwesten van Nederland.
De Abdij van Egmond heeft vele eeuwen een belangrijke rol gespeeld op religieus, cultureel en aanvankelijk ook bestuurlijk terrein in westelijk Nederland. Ten behoeve van hun levensonderhoud ontplooiden de monniken allerlei ontginningsactiviteiten en zagen zij zich gedwongen dijken te bouwen. Mede daardoor hebben zij het aanzien van het landschap van Kennemerland en omge­ving in de middeleeuwen bepaald.
De ontwikkeling van de Abdij van Egmond is onlosmakelijk verbonden met de opkomst van het Hol­landse gravenhuis. Vanaf de 10e eeuw was de graaf van Holland de lokale machthebber. Hij heerste over een gebied dat grotendeels het huidige Noord- en Zuid-Holland beslaat.
De middeleeuwse geschiedenis van de abdij eindigt in 1573, wanneer de Geuzen de abdij in brand steken. Nog eeuwenlang staan de ruïnes van de abdij in de velden bij Egmond. In 1800 worden ook deze laatste herinneringen wegens bouwvalligheid gesloopt.
Pas in de 20ste eeuw wordt het klooster her­bouwd. In 1935 wordt de Priorij van Sint Adelbert opnieuw bevolkt door Benedictijner monniken en in 1950 volgt de verheffing tot abdij.

Biker