Eerste Slag bij het Schooneveld

De Eerste Slag bij het Schooneveld of de Eerste Slag op Schoneveld was een van de twee zeeslagen bij het Schooneveld tijdens de Derde Engels-Nederlandse Oorlog. De eerste slag, die voor de Nederlandse kust gevoerd werd, vond plaats op 7 juni 1673. De Frans-Engelse vloot onder leiding van Ruprecht van de Palts werd in de twee slagen door luitenant-admiraal-generaal Michiel de Ruyter verslagen. Deze overwinningen, samen met de Slag bij Kijkduin, behoedden de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden voor een Engels-Franse invasie.

De Hollandse Oorlog begon na herhaalde pogingen van Lodewijk XIV van Frankrijk om de Zuidelijke Nederlanden te annexeren, waarin hij gefrustreerd werd door politieke tegenwerking van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. In 1672 vielen troepen uit Frankrijk, Münster en Keulen de Republiek binnen over land, terwijl de Engelse marine Nederlandse schepen aanviel. De aanval over land liep uiteindelijk echter vast op de Hollandse Waterlinie, zodat er in 1673 een invasiepoging over zee ondernomen werd: een Engels-Franse vloot probeerde de Nederlandse vloot te verslaan om zo de weg vrij te maken voor een landingsmacht die gereedstond in Yarmouth. De Ruyter deed in mei eerst nog een poging om de Engelse marinebasis bij Chatham met zinkschepen te blokkeren, maar toen bleek dat die al uitgevaren was trok hij zich terug op een defensieve positie in het Schooneveld, een langwerpig bassin dat zich parallel aan de Zeeuwse kust van de monding van de Westerschelde richting Zuid-Holland uitstrekt; zo dekte hij de twee meest kwetsbare en voor de hand liggende doelwitten: Walcheren en Den Briel. Omdat de zeegeul in noordoostelijke richting steeds nauwer wordt, kon hij zich al naargelang de tactische situatie vereiste steeds verder in zijn "hol" terugtrekken, zonder het gevaar te lopen door de numeriek sterkere vijandelijke vloot omsloten te worden.

Wikipedia