Kapel van Nossa Senhora-a-Branca - Braga

Het huidige gebouw dateert uit de achttiende eeuw, maar er zijn berichten over een hermitage gewijd aan de Moeder Gods in het gebied uit het eerste kwart van de veertiende eeuw.

Het werd herbouwd in de tijd van bisschop D. Diogo de Sousa. Diogo de Sousa, als afwerking van het veld van Sant'Ana, dat hij liet openen. Oorspronkelijk heette het de Kerk van Onze-Lieve-Vrouw van de Sneeuw. Omdat er een afbeelding van Onze-Lieve-Vrouw in het wit in de middelste nis van de voorgevel van de kerk staat, begon men het Senhora-a-Branca te noemen, wat de huidige naam van de kerk werd.

De aanroeping (lat: Sanctae Mariae ad Nives) is direct verbonden met de Basiliek van de Heilige Maria Majoor in Rome, wat ook de devotie tot de Geboorte van Christus verklaart die zich in deze tempel in Braga ontwikkelde.

Op het fronton, in het midden, is de volgende inscriptie te lezen, ontleend aan Psalm 67: NIVE / DEALBABUNTR / IN SELMON / MONS DEI / MONS IN QUO / BENEPLACITUM / EST DEO / HABITARE IN EO / ANNO D. 1771.[2]

De kerk is een voorbeeld van maniëristische, barokke en neoklassieke architectuur.

De kerk heeft een pijporgel van José António de Sousa uit 1774. Bijzonder is het tabernakel in het altaar van de Tribune, ontworpen door André Soares in 1751. De twee zijaltaarstukken gewijd aan Onze Lieve Vrouw en het Heilig Hart van Jezus dateren uit het einde van de 19e eeuw, net als het huidige tegelwerk. Het altaar op de voorgevel dateert uit 1903 en dat in de sacristie, hoewel geïnstalleerd in 1711, is uit de 17e eeuw.

Willem Vandenameele