Wat Phra Si Sanphet

Wat Phra Si Sanphet was de belangrijkste tempel van Ayutthaya en was gelegen binnen de grond van het Koninklijk Paleis. Het diende als model voor de Tempel van de Smaragd Boeddha in Bangkok. In 1350 n.Chr. gaf prins U-Thong opdracht voor de bouw van een paleis in een gebied genaamd Nong Sano, dat eigenlijk het gebied in de buurt van Bueng Phra Ram is. Het paleis bevatte drie houten gebouwen genaamd "Phaithun Maha Prasat", "Phaichayon Maha Prasat" en "Aisawan Maha Prasat".

Na de voltooiing van het paleis in 1351 n.Chr. stelde hij Ayutthaya aan als zijn hoofdstad en kreeg hij de titel van koning Ramathibodi I. De oorspronkelijke grootte van het oude paleiscomplex wordt verondersteld hetzelfde te zijn als het gebied van Wat Phra Si Sanphet vandaag de dag.

Borommatrailokanat (regering 1448-1463 n.Chr.), de achtste koning van Ayutthaya, bouwde een nieuw paleis net ten noorden van het gebied, grenzend aan de oude Lopburi-rivier, het huidige stads-kanaal, dat toen diende als de noordelijke stadsgracht. Hij transformeerde in 1448 n.Chr. de koninklijke paviljoens van zijn voorgangers in een heilig religieus gebied.

De eerste daad van koning Ramathibodi II (regering 1491-1529 n.Chr.) na zijn troonbestijging in 1491 n.Chr. was het cremeren van de resten van zijn vader Borommatrailokanat en zijn oudere broer koning Boromracha III (regering 1488-1491 n.Chr.).

De legende zegt dat koning Ramathibodi II in 1492 n.Chr. twee chedi's bouwde: de chedi in het oosten was om de as van zijn vader op te slaan; de chedi in het westen (de feitelijke middelste) was voor zijn oudere broer. In 1499 n.Chr. werd er een aanbiddingshal genaamd "Vihara Luang" (Koninklijke Kapel) gebouwd op het terrein. Het daaropvolgende jaar gaf koning Ramathibodi II opdracht voor het gieten en installeren van een gigantisch beeld van Boeddha in Wat Si Sanphet.

Dit beeld, dat Boeddha in een staande houding voorstelde, was 16 meter hoog, en de voetstuk was 8 meter lang. Het standbeeld was vernoemd naar de tempel. Het hoofd was 2 m lang en 1,5 m breed, terwijl de borst 5,5 m breed was. De bronzen kern woog bijna 64 ton, terwijl het oppervlak bedekt was met 343 kg goud en meer dan drie jaar in beslag nam om te voltooien. Er werd gezegd dat het het grootste en meest uitstekende staande beeld van Boeddha was dat ooit in de wereld was geregistreerd. Dit standbeeld, "Phra Si Sanphetdayan" genoemd, werd het belangrijkste object van verering in de koninklijke kapel. De tempel huisvestte ook de Phra Buddha Lokanat (Beschermer van de Wereld) en de Phra Buddha Palelai. As van de leden van de koninklijke familie werd geplaatst in kleine chedi's die op de locatie waren gebouwd. De derde chedi werd gebouwd door koning Boromracha IV (regering 1529-1533 n.Chr.) om de resten van koning Ramathibodi II te huisvesten. De Grieks kruisvormige vihara aan de westzijde van de tempel werd toegevoegd tijdens de regering van koning Narai (regering 1656-1688 n.Chr.). Het is onduidelijk of de vierkante mondopstructuren naast de chedi rond deze tijd of later zijn gebouwd.

Toen Ayutthaya in april 1767 n.Chr. viel, plunderden de Birmezen het klooster en brandden het tot de grond toe af. Alle gebouwen behalve de chedi's werden totaal vernietigd. Boeddha-afbeeldingen werden weggevoerd en van de grotere werd het goud gesmolten. Het Boeddha-beeld van Phra Palelai in de zuidelijke kapel werd volledig vernietigd. De gedeeltelijk herstelde ruïne omvat alle gebouwen die de plundering van 1767 n.Chr. overleefden.

Ayutthaya Historical Research