Pyrgos Kallistis - Profitis Ilias - Mesa Vouno - Perissa

Een overvolle bus (geen uitzondering op Santorini) brengt ons in een half uurtje naar Pyrgos. Dit is de voormalige hoofdstad van Santorini (tot 1800). Nu is het een eerder slaperig dorpje van nog geen 1.000 inwoners, gelegen in het binnenland van Santorini. 

Volgens Wikipedia is het één van de meest authentieke dorpjes dat door toeristen nog niet is ontdekt. Daar hebben wij toch een ander gedacht over na een invasie van een horde Chinezen. Ze worden met de ene reisbus na de andere gedropt aan de voet van het dorp. 

Pyrgos bestaat uit een wirwar van smalle witgekalkte straatjes met dito huizen. Trappen leiden naar de top van het dorpje waar een kasteelruïne te zien is. Nu, ja, meer dan een paar stenen schieten er echt niet van over. 

De top van de berg is maar liefst 567 meter hoog. Er volgt dan ook een pittige klim naar de top … waar we opnieuw de bus met Chinezen tegen komen. Zij zijn er comfortabel met hun luxe tourbus naartoe gereden. Ach, ja, wij hebben er tenminste moeite voor gedaan en dan voelt de beloning dubbel zo dik. 

Het uitzicht op de top is uiteraard de moeite: je merkt er heel goed hoe klein het eiland is. Op het breedste punt is Santorini amper 6 kilometer breed. Overal waar we kijken zien we de Middellandse Zee die het eiland omarmt. 

Profitis Ilias loopt over in de Mount Vouno, zo’n 198 meter lager gelegen. We zakken af langs een landschap dat het midden houdt tussen een dor woestijnlandschap en een kale maanwandeling. Zoveel water rondom het eiland en toch zo’n droog landschap: het kan bijna niet ironischer. 

De wandeling is behoorlijk zwaar. Te meer omdat we graag de site van Ancient Thera willen bezoeken op Mount Vesa dat al om 15u00 sluit. We kunnen nog een half uurtje op ontdekking in een landschap van oude stenen. Deze site is nu slechts een schim van de grote stad die hier in de 8e eeuw V.C. verrees. De hoogdagen van deze stad liepen tot in de 3e eeuw onder Romeinse invloed. 

Het stratenplan is nog duidelijk met een centraal plein en de smalle straatjes die ernaar toe leidden. Er was een groot stadhuis avant la lettre en uiteraard huisjes en winkeltjes. Ongelooflijk hoe men op deze onherbergzame berg in het ruige binnenland van Santorini een hele stad bouwde. Al gaat het nu enkel nog om een hoop stenen, we krijgen inzicht in de samenleving van honderden jaren geleden. 

Na heel wat gehijg en gepuf belanden we uiteindelijk in Perissa, één van de populairste stranden van Santorini. 

Het is een toeristisch mekka met een boulevard (helaas niet autovrij) geflankeerd door talloze barretjes en restaurants. Op het strand honderden parasols met rieten daken. Loungemuziek galmt over het strand.