Grote Molenroute naar de Schöps en Neiße

Windmolens waren van levensbelang voor de voorziening van meel. Ze waren te vinden in bijna elk dorp. Afhankelijk van de omstandigheden werd water of windkracht gebruikt om de molen te laten draaien. Pas met de uitvinding van de elektrische motor werden de oude molens overbodig. Toch getuigen ze, net als de spoorwegen, van een romantiek uit een ver verleden van een beroep waar vandaag de dag nog over gesproken en gedroomd wordt. Molens werden niet alleen onderscheiden op basis van hun aandrijving en bouwstijl, maar ook op basis van hun eigendom als kasteel-, klooster- of stads molen. Er was een verplichting tot malen en een molen vrede. Bijgeloof, legendes en fabelwezens worden geassocieerd met molens.Veel geluk was al eeuwenlang de groet van de molenaar. Het beroep van molenaar was zeer divers, het draaide niet alleen om het malen van graan. De molenaar repareerde de molen indien nodig zelf, hij voerde transportdiensten uit, meestal met ezels. Er waren niet alleen graanmolens, maar ook zaag-, papier-, slijp- en bottenmolens en nog enkele andere. De grote neergang van de molens begon met de toenemende industrialisatie aan het einde van de 19e eeuw. In de moderne windturbines van tegenwoordig leeft de oude molenromantiek nog steeds een beetje voort.Gedetailleerde informatie over de locaties van de molens vindt u bij de gemarkeerde punten langs de route.