Dolmen van Guadancil I

De Dolmen del Guadancil I is een megalietische structuur van leisteen. Hij ligt in het 104 km² grote Alcántara-stuwmeer in Garrovillas de Alconetar, bij Caceres in de autonome regio Extremadura in Spanje en is alleen zichtbaar tijdens periodes van sterke droogte. De overstroming heeft de staat van behoud beïnvloed.

De pastoor Don Jerónimo Sande heeft in 1874 de ongeveer 50,0 m van elkaar verwijderde Dolmen del Guadancil I en II opgegraven. De graven komen overeen met de naburige structuren uit de late steentijd. Hij vond messen, pijl- en speerpuntjes van vuursteen, gepolijste bijlen van amfiboliet, aardewerken potten, stenen kralen en reliëfplaten van leisteen. Hij presenteerde de objecten in 1878 op de wereldtentoonstelling in Parijs. Guadancil I behield de omranding van de basis van de heuvel met een diameter van ongeveer 18,0 meter en een deel van de structuur. De dolmen bestaat uit een ronde kamer met een diameter van ongeveer 3,0 m en een gang van 5,15 meter lang. Zeven orthostaten van meer dan een meter hoog bevinden zich in situ. De naar het oosten gerichte toegang, waarvan de posten en latei behouden zijn, heeft een breedte van 1,24 meter. De opmerkelijk lange galerij heeft een breedte van 1,6 m.

Wikipedia