Vuurtoren Breskens

In 1865 eiste België dat de Schelde zowel overdag als 's nachts bevaarbaar zou zijn wegens de toenemende drukte. Dit Belgisch voorstel omvatte veel: lichtschepen, vuurtorens, bakens en boeien.

Deze vuurtoren moest vooral de Wielingen bebakenen. Samen met een ander vuurtorentje, het zogenaamde Lage Licht van Nieuwe Sluis, vormde hij een wit geleidelicht. Dit Lage Licht staat nu monumentaal op het Spuiplein te Breskens.

Het was de periode waarin gietijzer zijn opmars maakte. Een gietijzeren constructie had zo zijn voordelen: de bouwtijd was aanmerkelijk korter. (1 jaar tegenover 3 jaar voor een stenen vuurtoren) en de kosten waren aanzienlijk minder (1/3 van de prijs van een stenen constructie). Naar schatting werd 3000 kg ijzercement gebruikt voor de vuurtoren van Breskens.

Voor de lantaarnkoepel en de ondersteuning van de optiek gebruikte men geen gietijzer maar brons of messing. Deze materialen waren beter bestand tegen de wisselende invloed van enerzijds de koude en zoute buitenomgeving en anderzijds de hitte van de lampen.

De vuurtoren kan op bepaalde tijden bezocht en beklommen worden.

Willem Vandenameele