Emile-Béthouart-Steg

De Emile-Béthouart-brug is een voetgangersbrug over de Inn in Innsbruck. De in 1875 aangelegde, monumentale ijzeren vakwerkbrug verbindt St. Nikolaus aan de linkerkant met Saggen aan de rechterkant van de Inn.

In 1836 liet Johann Nepomuk Mahl-Schedl van Alpenburg, eigenaar van kasteel Büchsenhausen, een veerboot tussen St. Nikolaus en Saggen aanleggen. Dit bespaarde in veel gevallen een omweg via de Innbrug. De overtocht koste een kreuzer. De veerdienst was echter vaak onderbroken, in de zomer door hoogwater, in de winter door laagwater of ijs. Daarom klonk in 1868 de wens van de inwoners van St. Nikolaus naar een brug, wat door de stadsadministratie om financiële redenen werd afgewezen. Daarop richtte zich in 1871 onder leiding van Josef Mayr en Johann Handl een vereniging op die de kosten voor de bouw van een houten brug wilde dekken. Ook dit werd door de magistratuur afgewezen, omdat men de "verstoring van de idyllische wandelingen in de Engelse tuinen" vreesde. Het grote burgercomité steunde echter op 10 februari 1871 met 16 tegen 11 stemmen de bouw onder bepaalde voorwaarden, zo mocht onder andere de brug alleen door voetgangers, niet door vee of voertuigen worden gebruikt en zou de vereniging verantwoordelijk zijn voor de verlichting en netheid, evenals gedurende 30 jaar voor het onderhoud. Na goedkeuring van het Obersthofmeisteramt in Wenen kon in maart 1871 met de bouw van een houten brug op drie pijlers worden begonnen.

Wikipedia