Dodenpad Corumont

In zijn boek Le Folklore Wallon uit 1892 beschrijft Eugène Monseur dit spel iets langer onder de naam "la chaise du roi" ("de koningstoel"). P101": twee kinderen staan naast elkaar, hun handen in de vorm van een X verstrengeld, een derde wordt gedragen op deze geïmproviseerde stoel en houdt met zijn armen de kraag van de dragers vast. Ze stoppen soms en maken een plotselinge beweging om de kameraad die ze dragen te doen springen, of ze laten hem vallen. Het spel heet "pwerter al tcheyîre d' amon lès rwès", of in het Luiks Frans: "porter à la chaise du roi". Maar waarom de naam "roi Pépin hier in La Roche"? Is het een fantasie van de schoolkinderen van La Roche dat deze barokke naam gebruikt werd? Geloof er maar niets van! In La Roche was de "leerstoel van koning Pépin " niet alleen een kinderspeelgoed, maar ook een monument, bescheiden van uiterlijk, maar dat trok desalniettemin de aandacht van de eerste Luxemburgse historici, die in La Roche het bewijs zagen dat dit kleine stadje soms dienst had gedaan als residentie voor de oprichters van de Karolingische dynastie. Dat is wat Joannes Bertels, abt van Echternach, schreef in zijn Historia Luxemburgensis, gepubliceerd in Keulen in 1605:"Antiquitus dum Franciae limites limieten euc etiam extenderentur, solebant reges (dum laxandi animi causa Ardennam sylvam ad venandum peterent) in Castrum Rupense (tum etiam perforlebre et antiqum, utpote a Romanis mediis in sylvis excitatum) divergere, ubi et tottiam perforlebre et antiqum.p. 104)'. Hier is de vertaling van deze tekst: Vroeger, toen de grenzen van Frankrijk tot hier kwamen, maakten de koningen (die om de geest te laten rusten kwamen jagen in de Ardense bossen) een omweg naar La Roche (dat destijds zeer beroemd en oud was omdat het door de Romeinen in het midden van de bossen werd opgericht) waar ze in hun naam een gouverneur, die gewoonlijk "grand veneur"werd genoemd, hadden gevestigd om gans de streek te leiden. Ook vandaag nog hebben de Rochois nog steeds een stoel in de rots; ze zeggen dat koning Pépin hem heeft gebruikt als hij een beetje van zijn vermoeidheid wilde rusten of als hij op audientie kwam bij de bevolking van het landgoed; ze voegen eraan toe dat om die reden deze zitplaats de "stoel van koning Pépin" wordt genoemd. Deze stoel was in de rots uitgehouwen aan de zijkant van de berg Corumont, ten zuiden van de stad. In de vorige eeuw werd de informatie over het beleg van koning Pepijn talrijker en nauwkeuriger. De reden hiervoor is dat de inwoners van La Roche er erg trots op waren en niet nalaten om het bezoek aan de eerste reizigers die de Ardennen vanaf ongeveer 1850 ontdekken aan te bevelen. Eugene Gens, in Ruïnes en Landschappen in België adviseert ons:" Ga zitten op deze uitgehouwen steen, die de zetel van koning Pepijn wordt genoemd: "Van nergens heb je een mooier uitzicht op de ruïnes die je van over de straat en van bovenaf ziet" (brontekst: www.la-roche.be).

Willem Vandenameele