Sledderlo

De sociale woningmaatschappij Nieuw Dak kocht van de gemeente goedkope gronden in Sledderlo en bouwde er midden jaren 1970 een cité. Van in het begin was dit een probleemwijk. Ze ligt ver van het centrum, met weinig openbaar vervoer. In de beginperiode waren er ook geen winkels, geen buurthuis, geen verenigingsleven, geen diensten… Bovendien waren de gebouwen van zeer slechte kwaliteit en haast niet geïsoleerd.

In die periode was er in Langerlo een nieuwe elektriciteitscentrale op steenkool opgestart. Het kwam de centrale goed uit dat er een cité kwam die op elektriciteit verwarmd werd (accumulatiekachels die opladen met nachtstroom), zodat zij hun productieoverschot konden verkopen. De stroomrekeningen waren torenhoog en een blijvend probleem voor de vele kansarmen die er woonden.

Al deze elementen zorgden ervoor dat Sledderlo snel een slechte naam kreeg. Door de aanwezigheid van motorbende De Tarantula’s en een algemeen onveiligheidsgevoel, kreeg de cité al snel de bijnaam Klein Chicago. Ook omwille van de slechte woningen en de ongelukkige ligging, wilden vele kandidaat-bewoners zich niet in Sledderlo vestigen, wat de ghetto-vorming nog versterkte.

Stilaan kwamen er initiatieven voor buurtwerking en jeugdwerking. De jeugdwerking heeft inmiddels een bekende groep van straattheater-vuurmakers: Yawar. Deze groep heeft een internationale uitstraling en de jongeren zijn er zeer trots op.

Een aantal diensten, zoals het OCMW, Kind en Gezin en Gigos vestigden plaatselijke afdelingen in Sledderlo, waardoor Sledderlo leefbaarder werd en zijn slechte naam kwijt geraakte. Alle oorspronkelijke huizen zijn volledig gerenoveerd en verwarmen nu op aardgas. De appartementen worden afgebroken en herbouwd. De wijk wordt uitgebreid met een nieuwe cité, waar er een mix zal zijn van huur- en koopwoningen.

Linx+