Huidenvettersplein - Brugge

Het pleintje werd voorheen gebruikt door de verkopers van oud ijzer. In het begin van de 14e eeuw werd het door het stadsbestuur in erfpacht gegeven aan de huidenvetters of leerlooiers (vandaar de naam).

Het kon langs de beide kanten afgesloten worden met ijzeren poorten om diefstal tegen te gaan.

Midden op het plein staat een zuil met daarop twee schildhoudende leeuwen, zogenaamd "Stellaatje" en "Stillietje". Aan de zuil hing vroeger een weegschaal waarop de huiden werden gewogen. Later werd het een schandpaal.

In de 15e eeuw kwam een einde aan de lederverwerking, vanwege de kwalijke geur.

Het afsluitend gebouw naar de vismarkt deed dienst als gemeentelijk ontvangkantoor, waar de accijnzen op bier en andere producten werden geïnd. Het gebouw werd rond 1870 aangekocht door August Vanden Berghe (1828-1884), vishandelaar en stokvisweker. Hij verwierf reputatie in zijn beroepsgroep en liet boven de winkelingang een wapenschild aanbrengen met twee gekroonde en gekruiste gouden vissen op een blauw veld.

Tot in 1920 werd het Huidenvettersplein gebruikt als kleine vismarkt zoals het in de Brugse volksmond nog altijd bekend staat, waar de goedkopere vis werd verkocht. De omliggende huizen werden viswinkels of herbergen. Het waren de gewone volksmensen die er zich bevoorraadden, de rijkere lui gingen vis kopen op de naburige Vismarkt.

Willem Vandenameele