Natuurlijk werelderfgoed: de kostbaarste geschenken van de natuur aan de mensheid

De diversiteit van het leven op aarde behouden is cruciaal voor het welzijn van de mens wereldwijd. Dankzij de steun van het Werelderfgoedverdrag van UNESCO (1972) krijgen natuurlocaties over de hele wereld internationale erkenning. Daarmee is hun bescherming een gezamenlijke verantwoordelijkheid van de internationale gemeenschap. Werelderfgoedlocaties kunnen hierdoor technische en financiële steun krijgen om bedreigingen zoals landbouwuitbreiding, invasieve soorten en stroperij aan te pakken.

Het Werelderfgoedverdrag is één van de succesvolste internationale instrumenten om de meest bijzondere natuurlijke plekken op de planeet te beschermen, gekenmerkt door hun natuurlijke schoonheid of uitzonderlijke biodiversiteit, ecosystemen en geologische waarden. Het Werelderfgoedverdrag heeft internationale erkenning gegeven aan zo’n 3,5 miljoen km² verspreid over meer dan 250 land- en mariene locaties in meer dan 100 landen. Hoewel er nog enkele hiaten in de Werelderfgoedlijst zijn, beschermt ze momenteel een zeer waardevol deel van ons natuurlijk erfgoed.

Om op de Werelderfgoedlijst te komen, moet een locatie voldoen aan criteria zoals buitengewone natuurlijke fenomenen, belangrijke historische waarde hebben, aanzienlijke ecologische en biologische processen aantonen en belangrijke natuurlijke habitats bevatten.

Sinds 2017 zijn de best beschermde delen (integrale bosreservaten) van het Zoniënwoud opgenomen als onderdeel van het Werelderfgoed ‘Oude en ongerepte beukenbossen van de Karpaten en andere regio’s van Europa’. Dat transnationale erfgoed bestaat uit 94 deelgebieden in 18 landen. Sinds het einde van de laatste ijstijd heeft de Europese beuk zich vanuit enkele geïsoleerde regio’s in de Alpen, Karpaten, Dinariden, het Middellandse Zeegebied en de Pyreneeën verspreid over een groot deel van het continent, een proces dat nog steeds aan de gang is. De succesvolle uitbreiding over heel Europa is te danken aan het aanpassingsvermogen en de tolerantie van de beuk voor verschillende klimaatomstandigheden en geografische en fysieke omstandigheden. Het Werelderfgoedcomité heeft deze site erkend omwille van de uitzonderlijke evolutie en impact van het beukenecosysteem in Europa sinds de laatste ijstijd.

United Nations Brussels