Onze kustlijn is nu min of meer recht, met enkele verstoringen zoals de IJzermonding en de havengeulen van Oostende en Zeebrugge. Vroeger waren de duinen onderbroken door vloedgeulen die ver landinwaarts reikten. Deze geulen slibden dicht door sedimenten, maar zware stormen zorgden steeds weer voor nieuwe geulen.

In de 11de eeuw brachten monniken kennis over waterbeheer en begonnen ze met het indijken van schorren tot polders. Dwarsdijken werden aangelegd om bij doorbraken slechts beperkte stukken land te verliezen. De naam Bredene komt van het oud Vlaams “Breedene,” wat breed water betekent.

De toegang tot zeehavens en de afvoer van regenwater vereisten veel werk, zowel vroeger als nu. De grens tussen zout en zoet water veranderde voortdurend, en er zijn nog veel stille getuigen van deze strijd te zien. Een fietstocht door de Historische Polders van Oostende, zoals de route “Als de dijken breken,” biedt een mooie gelegenheid om dit alles te ontdekken. Deze tocht beperkt zich tot Bredene en de Oostendse Oosteroever.