Pareyer verbindingskanaal

De Pareyer verbingskanaal is een federale waterweg van waterwegenklasse III in de deelstaat Saksen-Anhalt. Het vormt een verbinding tussen de Elbe op kilometer 371,50 en het Elbe-Havel-kanaal op kilometer 351,19 nabij de plaatsen Parey aan de Elbe en Neuderben en is 3,33 kilometer lang. Kort voor de Elbe heeft het kanaal een sluis. Verantwoordelijk voor het beheer is het Water- en Scheepvaartkantoor Brandenburg.
Om de waterweg tussen de vestingstad Magdeburg en de residentiesteden aan de Havel en Spree te verkorten, liet de Pruisische koning Friedrich II in 1740 via minister Gröne onderzoek en planning uitvoeren voor de bouw van een kunstmatige waterweg tussen de Elbe en de Havel. Na 1743 werd gestart met de bouw van het Plauer kanaal. Hieruit en het Ihle-kanaal ontstond later het Elbe-Havel-kanaal. De route op de waterweg tussen Magdeburg en Berlijn verkorte zich met 150 km. Het Plauer kanaal mondde ten noorden van Parey uit in de Elbe. Het deeltraject van het Plauer kanaal tussen de Elbe en het Elbe-Havel-kanaal kreeg in 1938 officieel de huidige naam PVK. Om de verschillende waterpeilen te overbruggen, werd bij Parey een eerste houten sluis gebouwd. Van 1888 tot 1892 werden er bij Parey nieuwe Elbeddingen gebouwd en werd een nieuwe doorsteken tussen de Elbe en het Plauer kanaal gecreëerd. Daarbij werd de Pareyer sluis omgebouwd tot een tweekamerverbundsysteem.

Wikipedia