Ottenhain

Ottenhain strekt zich uit in de vallei van de Krummbach, ongeveer vijf kilometer ten zuidoosten van Löbau. Zuiden rijst de Sonneberg op.

De plaats werd voor het eerst schriftelijk genoemd in 1317. In een akte van 3 december wees Markgraaf Woldemar van Brandenburg acht dorpen uit het land Görlitz, waaronder "Ottenhayn", toe aan de rechtbank van de stad Löbau. In de 16e eeuw behoorde Ottenhain tot de familie Gersdorf en werd aan het einde van de eeuw verkocht aan Heinrich von Miltitz. In 1610 kocht Christoph von Gersdorff Ottenhain voor 7400 talers. In de 17e eeuw wisselde de in Ober- en Niederottenhain verdeelde plaats meerdere keren van eigenaar. In 1798 werd Ottenhain opnieuw verdeeld in 2 plaatsen en riddergoederen, tot 1853, toen de plaats weer verenigd werd. In 1809 kocht Johann Gottlieb Erdmann von Nostitz het goed Niederottenhain voor 42.000 talers. In 1842 werd er een nieuwe school gebouwd, nadat de oude in zeer slechte, benauwde staat verkeerde. Vanaf 1844 werd de weg naar Niedercunnersdorf opnieuw aangegeven; het was dezelfde "als sinds mensenheugenis". Het slotachtige herenhuis van Niederottenhain werd in 1862-63 gebouwd door Christoph Ferdinand Sieland. Over het algemeen onderging het riddergoed Niederottenhain en de omgeving in de 19e eeuw de meeste verbouwingen en nieuwbouw. In 1874 brandde de Neder-Watermolen voor de tweede keer af. In 1890 had Ottenhain 533 inwoners. In 1897 brandde de Obermühle af. In 1899 werd de kapel gebouwd. In 1901 en 1906 werd de laatste school gebouwd. Vanaf 1911 werd de plaats geëlektrificeerd en van stroom voorzien uit Zittau. Na de Tweede Wereldoorlog waren er in Ottenhain 122 hervestigden. Het aantal inwoners bedroeg in 1946 654. In 1957 werd de eerste LPG opgericht, aan het begin van de jaren '60 waren er in Ottenhain drie coöperaties. In 1973 had Ottenhain 598 inwoners, in 1984 516, in 2013 421.

Wikipedia