Op de sporen van Caspar David Friedrich - Deel 1: Langs de schilderachtige weg van Liebethaler Grund

De beste kennismaking met de mystieke rotsenwereld van het Elbsandsteingebergte in de voetsporen van Caspar David Friedrich begint in Pirna-Liebethal. Tijdens de tocht doorkruis je wildromantische valleien die enkele verrassingen te bieden hebben en zelfs de geweldige schilder meer dan 200 jaar geleden schitterend hebben geïmponeerd.Sinds het midden van de 18e eeuw is Saksisch Zwitserland met zijn onvergelijkbare landschap een geliefde bestemming voor schilders. Het baroktijdperk werd in de 19e eeuw vervangen door de romantiek, waar gevoel en passie domineerden. In de Duitse schilderkunst belichaamt niemand dit beter dan Caspar David Friedrich. Zelfs in zijn tijd kenden de kunstenaars uit Dresden de meest spectaculaire uitkijkpunten, de meest indrukwekkende motieven en de paden in Saksisch Zwitserland. Ook Friedrich had deze routes gebruikt. Het huidige schilderspad Elbsandsteingebergte volgt veel van deze historische paden. De Uttewalder Grund, de Neurathener Felsentor en vele andere motieven van Caspar David Friedrich kunnen wandelaars langs de hier beschreven route-aanbevelingen ontdekken.Route: Een sprookjesachtige vallei, een theatraal monument, een vervallen molen: al in de ouverture toont het schilderspad zich als romanticus! Het startpunt van de route is in Pirna-Liebethal bij de ingang van de Liebethaler Grund. Tot aan de Daubemühle volgt het de heldere rivier de Wesenitz. Een verrassing langs de weg is het imposante Richard Wagner-monument, gecreëerd in 1933 door Richard Guhr. Inderdaad was ook Richard Wagner hier meerdere keren. De Lochmühle, waar hij in de zomer van 1846 delen van Lohengrin schreef, bevindt zich slechts een paar stappen verder. Bij de Daubemühle steekt het schilderspad de Wesenitz over en leidt bergopwaarts naar Mühlsdorf. Via de Alten Lohmstraße en later langs de bosrand gaat het verder naar de Coördinaatsteen 51° N 14° O. Querweg, Brückenwaldweg en Schleifgrund leiden weer naar beneden naar de schaduwrijke koelte van een vallei - deze keer naar de Uttewalder Grund met het legendarische Felsentor.De ervaring van de natuur als bron van kennis: dat is een leidend thema geweest voor Caspar David Friedrich in zijn hele leven. Steeds opnieuw zoekt hij de eenzaamheid en de stilte op om de natuur en het landschap niet alleen te zien, maar zich erin onder te dompelen, het te voelen. Ik moet mij overgeven aan wat mij omringt, mij verenigen met mijn wolken en de rotsen, om te zijn wat ik ben, schrijft hij. In 1821 vertelde hij aan de Russische dichter W. A. Shukowsky dat hij eens een hele week in de Uttewalder Grund tussen rotsen en dennen heeft gewoond en daarbij geen menselijke ziel heeft ontmoet. In 1825 verwerkte hij de intense ervaring tot zijn duistere olieverfschilderij Uttewalder Grund.De rotsen omzomen vervolgens ook de weg omhoog naar de Bastei. Hier verlaten we kort het schilderspad en stijgen we via de korte weg over de Höllengrund naar de Bastei. Het Basteigebied bood van oudsher een overvloed aan motieven voor kunstenaars vanwege zijn bijzonder indrukwekkende landschap. Ook Caspar David Friedrich vereeuwigde het in enkele van zijn werken. Na de klim over de Höllengrund bereiken we bij de rustplaats Steinerner Tisch weer het schilderspad en volgen we vanaf daar de Fremdenweg naar de beroemde Bastei.Bedreigend, geheimzinnig en even angstaanjagend als aantrekkelijk: zo heeft Friedrich Saksisch Zwitserland vaak afgebeeld in zijn schilderijen. Hier vond hij het ideaal van een romantisch landschap, waarbij de combinatie van tegenstrijdige gevoelens een schilderachtig geheel vormde. Een voorbeeld is ook het in 1823 voltooide werk Rotslandschap in het Elbsandsteingebergte, dat in de achtergrond de rotsengroep Neurathener Felsentor in het Basteigebied en in de voorgrond een omgevallen boom boven een smalle kloof toont. De afdaling naar het kuuroord Rathen verloopt via de Schwedenlöcher en de Amselgrund.