Hornisgrinde van twee kanten

Download gpx

Deze route leidt min of meer twee maal naar Hornisgrinde, de hoogste berg van het noordelijke Zwarte Woud (1163 meter). Eerst benader je hem vanuit het westen, precieser gezegd vanuit Sasbachwalden in het Rijndal. Je fietst hier een groot deel van de zwaarste klim van het Zwarte Woud. Bij het bereiken van de Schwarzwaldhochstraße resteren nog 250 hoogtemeters tot de top, die we echter pas op de terugweg aandoen. Je slaat dus niet rechtsaf in de richting Hornisgrinde, maar linksaf om de Schwarzwaldhochstraße een vijftal kilometers te volgen. Deze loopt min of meer over de in de noord-zuidrichting georiënteerde kam van het gebergte. Bij Hundseck verlaat je de "Hochstraße" om naar het oosten af te dalen. Je komt dan uit bij Raumünzach in het Murgtal. Dit dal volg je een kleine 5 kilometer stroomopwaarts over de Bundesstraße B462 tot Schönmünzach. Daar sla je rechtsaf om weer naar Hornisgrinde te klimmen. Dat gaat nu veel gemakkelijker. De oostzijde van de bergkam is veel minder steil dan de westzijde en bovendien is het te overbruggen hoogteverschil kleiner. De kam wordt bereikt bij Seibelseckle. Van hieruit fiets je over de Schwarzwaldhochstraße naar de Mummelsee, om vandaaruit de klim naar de top af te sluiten met anderhalve kilometer over een autovrije, prettig steile weg. In totaal ben je dan 750 meter geklommen vanaf Schönmünzach.

De terugweg naar het westen is grotendeels een afdaling, eerst weer terug naar Seibelseckle, dan verder over de Schwarzwaldhochstraße tot Ruhestein, en vervolgens steiler afdalend richting Allerheiligen. Een kilometer vóór dit kloosteroord slaan we rechtsaf om verder af te dalen tot Ottenhöfen. Daarna volgt het derde klimmetje van de tocht, naar Blaubronn (280 hoogtemeters). De rit wordt beëindigd door via Kappelrodeck naar het uitgangspunt in Sasbachwalden te fietsen.

Nadelen van de route zijn de stukken over de Schwarzwaldhochstraße, een weg met veel en hard rijdende auto's en motoren, en over de drukke B462 in het Murgtal. Dat laatste stuk kan vermeden worden door over de geasfalteerde Murgtalradweg aan de andere kant van de rivier fietsen. Dan moet je wel in Raumünzach de rivier oversteken via een 200 meter lange onverharde weg. 

De route heeft ook een hoop pluspunten. Op de genoemde drukke wegen na, is de route rustig tot zeer rustig en biedt vaak een fraai landschap. Prachtig en gedeeltelijk zelfs helemaal autovrij is de klim vanuit het Murgtal naar Seibelseckle. Ook de afdaling vanuit de driesprong bij Allerheiligen naar Ottenhöfen is mooi en typisch voor het Zwarte Woud. Voor fietsers ligt de finish van de klim naar Hornisgrinde op zo'n 500 meter vóór en 8 hoogtemeters onder de top omdat daar het asfalt ophoudt. Hier is een restaurant en heeft men een machtig uitzicht in westelijke richting op het Rijndal en de Vogezen daarachter. Ook kan men met een gemakkelijk wandelingetje het hoogste punt van de berg bereiken. Ten slotte: wat ook telt voor menig fietser is het scoren van de hoogste top van het noordelijke Zwarte Woud.