Herdenkingsplaat gedeporteerden

De inwoners van Sedan hebben veel geleden tijdens de drie opeenvolgende bezettingen van de Duitsers. Maar ze zullen ongetwijfeld nooit vergeten dat de Duitsers een interneringskamp hadden ingericht in de burcht, dat gefunctioneerd heeft van januari 1917 tot november 1918. Dit kamp werd geleid door kampbeulen en bijna niemand kwam hier levend uit. Het was dan ook een voorloper van de vernietigingskampen, die tijdens de Tweede Wereldoorlog door nazi-Duitsland werden gebruikt.
De inwoners buiten deze regio wisten niet af van deze hel, die « le Bagne » werd genoemd door de inwoners van Sedan. Dagelijks bezweken hier Belgen en Fransen aan de gevolgen van mishandeling en uitputting. De Duitsers richtten verschillende werkkampen in omdat ze veel arbeiders nodig hadden voor hun oorlogsindustrie. In de bezette gebieden van België en Frankrijk werden burgers tussen de 14 en 60 jaar gedwongen om te werken voor de Duitsers (Zivil Arbeiter Bataillon : bataljons voor burgerarbeiders). Degenen die zich hier tegen verzetten, werden naar het interneringskamp van de burcht van Sedan gestuurd of naar het levensgevaarlijke front van Bazeille of Mont Saint Martin.
De gevangenen werkten buiten de gevangenis en waren herkenbaar aan een rode band om hun linkerarm, de grote laarzen of blote voeten, maar vooral omdat ze zo mager waren en verwilderd om zich heen keken. Het vreselijk hoge aantal sterfgevallen in dit kamp werd veroorzaakt door het schrikbewind van de kampcommandant Denzin, de arts Michelsohn, en de hoofdbewaker Holz. Ook stierven vele gevangenen door ontbering, onderdrukking, ondervoeding, erbarmelijke hygiëne, dysenterie en door de zware dwangarbeid. Bovendien zaten de 500 tot 600 gevangen enorm dicht op elkaar, er was slechts plaats voor 400 mensen.
Het juiste aantal slachtoffers is onbekend, maar in minder dan twee jaar tijd zijn hier meer dan duizend doden gevallen en waarschijnlijk nog veel meer. De commandant en de arts van dit kamp worden sinds 1919 gezocht om zich te verantwoorden voor hun oorlogsdaden, maar tevergeefs….!
Aan de muur van de burcht van Sedan hangt een gedenkplaat, met als laatste woorden:
« Effaçons la haine, mais conservons le souvenir » (Laten we de haat langzaam vergeten, maar de herinnering voor altijd bewaren). Het is een eer aan de gevangenen, maar ook aan de 100.000 gedeporteerden naar Duitse kampen, 30.000 doden en 8.000 gefusilleerden in de eerste wereldoorlog.

Willem Vandenameele