Parijs Roubaix 2026 volledig parcours

Parijs - Roubaix 2026: Parcours

BRON: Touretappe

Zondag 12 april - Het parcours van Parijs-Roubaix is al jaren nagenoeg gelijk. Waarom zouden de bouwers ook iets aanpassen? Spektakel is hoe dan ook verzekerd op het brute traject, dat dit keer 258,3 kilometer lang is en daarvan gaat 54,8 kilometer over kasseien.

De coureurs klikken in Compiègne in hun pedalen en peddelen een kleine 100 kilometer door de Noord-Franse velden. Dan begint het kasseivreten met de eerste van de dertig stroken. Het is Troisvilles à Inchy, 2.200 meter lang en goed voor 3 sterren.

Het hakt er direct goed in met vier stroken binnen 15 kilometer. Dat is hetzelfde recept als vier jaar geleden en omdat de organisatie hoopt de actie extra vroeg te laten ontbranden, komt er direct daarna nóg een strook. Die voert in 800 meter van Briastre naar Solesmes en loopt bovendien venijnig op. In 2017 werd die sector voor het laatst gebruikt.

Dat jongleren met eerste stroken is niet nieuw, want dat doet de organisatie ieder jaar. Invloed heeft het doorgaans niet, want Parijs-Roubaix begint altijd pas echt op stoom te komen in aanloop het Bos van Wallers - ofwel, Trouée d’Arenberg. De 2.400 meter lange en kaarsrechte strook in dalende lijn is berucht om de valpartijen en lekke banden. Zit je daar net achter, dan ben je aangewezen op een inhaalrace. Positionering is dus essentieel bij het ingaan van het Bos.

Bij het verlaten van het Bos is er nog een slordige 95 kilometer te gaan. Over die afstand verwerken de coureurs achttien stroken, dus zo ongeveer elke 6 kilometer is het wel weer raak. Het is een genadeloze opeenvolging van hindernissen, waarbij mechanische pech zomaar kan betekenen dat je je kasseidromen weer voor een jaartje moet opbergen.

Bij het naderen van Mons-en-Pévèle slaat de spanningsmeter dieprood uit. Op een slordige 50 kilometer van de meet knallen de piloten de geliefde en tegelijk gevreesde strook op. Het is de combinatie van de lengte van 3.000 meter en de beroerde staat van de kasseien die garant staat voor spektakel.

Nog elf stroken voor de wielen na Mons-en-Pévèle. De eerstvolgende 30 kilometer dokkeren de coureurs over Mérignies à Avelin (700 meter), Pont-Thibault à Ennevelin (1.400 meter), Templeuve – L’Epinette (200 meter), Templeuve-Moulin-de-Vertain (500 meter), Cysoing à Bourghelles (1.300 meter), Bourghelles à Wannehain (1.100 meter) en Camphin-en-Pévèle (1.800 meter).

Amper 1 kilometer na Camphin-en-Pévèle vervolgt de aanslag op het gestel van de renners met de Carrefour de l’Arbre. De strook van 2.085 meter is gevreesd om de hellende bochten en de afschrikwekkend slechte ondergrond. Voor de kasseispecialisten is het de laatste kans om het verschil op hun geliefde terrein te maken. Zodra de piloten bij café Auberge de l’Arbre het asfalt opdraaien, zijn er nog maar drie stroken, Gruson, Willems à Hem en de showstrook in Roubaix; die stellen alle drie niet zoveel voor.

In de afgelopen vier edities was het oranje boven op de wielerbaan van Roubaix. Dylan van Baarle bekroonde in 2022 een solo vanaf Camphin-en-Pévèle en het jaar erop vertrok Mathieu van der Poel vanaf Carrefour de l’Arbre, één kasseistrook later. In 2024 wilde hij, gehuld in de regenboogtrui, niet zo lang wachten en hij zei op 60 kilometer van de meet al gedag tegen de rest van het veld en soleerde naar zijn tweede zege op rij.

Afgelopen jaar kon Van der Poel, Octave Lapize (1909, 1910, 1911) en Francesco Moser (1978, 1979, 1980) de eerste renners worden die de Hel van het Noord drie jaar opeen won. Hij was samen met Tadej Pogacar op pad toen de Sloveen een bocht miste op de strook van Pont-Thibaut naar Ennevelin, met nog 38 kilometer te gaan. Van der Poel trok door en verliet de kasseien 20 seconden eerder dan Pogacar, die daarna nog wel 5 seconden dichterbij kwam, maar het gat vervolgens zag groeien tot ruim een minuut.

Kortom, Van der Poel is momenteel de enige nog actieve renner die Parijs-Nice driemaal achter elkaar won. Nog een zege te gaan en hij evenaart recordhouders Roger De Vlaeminck en Tom Boonen. Hij is dan wel de enige die de Helleklassieker vier jaar op rij won.