Circuit ontdekking van Aubure

Aubure, het hoogstgelegen dorp van Alsace, ligt op 800 m hoogte op een vlak terrein dat uitkijkt over de vlakte van Alsace, op de kruising van de massieven van drie valleien: Sainte-Marie-aux-Mines in het noorden, Lapoutroie en Kaysersberg in het zuiden en Ribeauvillé in het oosten. Deze ligging biedt het dorp bescherming tegen de overheersende westerwinden door het massief van de Brézouard en zorgt zo voor een microklimaat. Aubure, voor het eerst genoemd in 1217, maakt deel uit van de heerlijkheid van Riquewihr en het graafschap van Horbourg. In 1324 wordt het graafschap verkocht aan graaf Ulrich van Wurtemberg, een neef van de graven van Horbourg die geen mannelijke nakomelingen meer hebben. In 1397 wordt de heerlijkheid van Riquewihr verbonden met het graafschap Montbéliard. Van 1534 tot 1536 brengen de hertogen van Wurtemberg-Montbéliard de Reformatie naar Aubure. De eerste kerk, een protestantse, wordt in 1556 gebouwd. De katholieken hebben geen kerk en gaan naar de kerk van de abdij Saint-Nicolas van de Sylo, gelegen nabij het kasteel van Bilstein, dat tegenwoordig in ruïne is. Tijdens de Dertigjarige Oorlog (1618-1648) wordt een groot deel van het dorp verwoest en daalt de protestantse bevolking sterk. De welches, afkomstig uit de omliggende valleien, van katholieke religie en die een Franse dialect spreken, zijn talrijk om zich in Aubure te vestigen. In de 19e eeuw leeft Aubure van de landbouw, de bosbouw en de thuisweverij voor de industrie van Sainte-Marie-aux-Mines. In de tweede helft van de 19e eeuw trekt het romantisme de hogere samenleving naar de bergen en Aubure wordt erkend voor de kwaliteit van zijn lucht. Vanaf de jaren 1880 worden privé-pensions en later sanatoria (1) opgericht. De groene toerisme ontwikkelt zich met succes: Aubure wordt een vakantie- en kuuroord dankzij zijn microklimaat en locatie in de bergen. De Tweede Wereldoorlog en de ontdekking van het vaccin tegen tuberculose maken een einde aan deze activiteiten, de sanatoria worden omgevormd tot ziekenhuizen. Nog steeds is Aubure een verblijfplaats en een vertrekpunt voor gemakkelijke en gevarieerde wandelingen, zowel in de zomer als in de winter, waarbij zijn natuurlijke rijkdommen gewaardeerd worden. Naast de toeristische activiteit heeft Aubure ook een belangrijke bosbouwactiviteit dankzij zijn uitgestrekte gemeentebos. De landbouw is gemecanieerd en de bedrijven zijn veel groter maar zijn minder talrijk. Sommige oude boerderijen, waar de woning en de stallen onder één dak waren, hebben het oude uiterlijk weten te behouden ondanks hun verandering van bestemming.