Ontdekkingstocht van Bergheim

De eerste bekende naam van Bergheim, "Veredum", dateert uit de Romeinse bezetting. Deze bezetting wordt onder andere bevestigd door de ontdekking (in 1848 en 2006) van twee opvallende mozaïeken, waarvan er een te zien is in het Unterlindenmuseum in Colmar en de andere in de voormalige Synagoge van Bergheim.

Na de Romeinse tijd veranderd Bergheim meerder keren van heer: het was in bezit van de abdij van Moyenmoutier in Lotharingen, daarna eigendom van de hertogen van Lotharingen die de stad als leen gaven aan het huis Ribeaupierre. In 1313 verkopen de Ribeaupierre het aan de Habsburgers en in de 17de eeuw komt de stad in handen van de koning van Frankrijk (1648). Uiteindelijk, in de 18de eeuw en tot de Franse Revolutie, wordt Bergheim opnieuw eigendom van het huis Ribeaupierre.

Bergheim was geen vrije stad, maar de vele privilegies die aan haar werden verleend, waren vergelijkbaar met die van vrije steden. Onder de verschillende privileges bevonden zich het recht om munt te slaan, het recht op rechtsmacht en het recht van asiel (1).

Naast een charmante middeleeuwse stad, beschermd door torens en middeleeuwse muren, is Bergheim een wijnstad. De eerste bekende vermelding van wijnstokken in Bergheim verschijnt in een Karolingische oorkonde van 25 juli 768. Sinds 1983 heeft Bergheim twee Grands Crus:

de Kanzlerberg en de Altenberg, waar de Gewurztraminer het bijzonder goed doet en waarvan Bergheim de hoofdstad is geworden.

Van bijna rechthoekige vorm, wordt Bergheim longitudinaal doorkruist door de Grand'rue. Het centrum wordt ingenomen door een groot driehoekig plein waar het stadhuis en een fontein uit 1721 zich bevinden.

De huizen van wijnboeren zijn dicht tegen de binnenzijde van de stadsmuren gebouwd. De oudste, van metselwerk en vakwerk, dateren uit de 15de eeuw en hebben gevels aan de straatzijde.