Zeegrot

Deze beelden zijn genomen van binnen naar buiten de zeegrot. Aan dergelijke zeegrotten dankt Koufonissia haar naam. 

De zeegrotten van Koufonissiia bepalen deels de geschiedenis en zelfs de naam van de eilanden. De naam is direct verbonden met deze landvormen:

"Koufios" (κουφός): Betekent hol of uitgehold in het Grieks.  

"Nisia" (νησιά): Betekent eilanden.  

Vanaf zee gezien gaven de tientallen holtes, tunnels en dooreenlopen grotten zeelieden en piraten de indruk dat de eilanden van binnen letterlijk hol waren. 

In de 17e en 18e eeuw voeren zeerovers druk over de Egeïsche Zee. De grotten speelden daarin een strategische rol. De diepe inhammen en watergrotten boden piraten een ideale plek om kleine wendbare schepen te verbergen voor de Venetiaanse en Ottomaanse patrouilles. Dankzij de nauwe doorgangen konden ze onopgemerkt wachten tot een handelsschip voorbijvoer tussen Naxos en Amorgos. Tunnels die uitkwamen op verborgen mini-strandjes waren perfecte plekken om voorraden en buit tijdelijk op te slaan.

Voor de lokale vissers vormden de beschutte invaarten van de grotten een veilige opbergplek voor hun kleine houten bootjes (kaïki's) tijdens zware zomerstormen en de krachtige Meltemi-winden.  

Bij invallen van zeerovers of vijandelijke vloten vluchtten de eilandbewoners naar de moeilijk bereikbare rotsinhammen. Tegelijkertijd ontstond er soms een wankele samenwerking: bewoners hielpen piraten in ruil voor bescherming of een deel van de handel.  

Het ontstaan van deze natuurwonderen is een schoolvoorbeeld van maritieme erosie (kusterosie): De bodem van Koufonissia bestaat grotendeels uit poreus kalkgesteente en sedimentaire lagen. De krachtige golfslag beukt continu tegen de kustlijn. Lucht in kleine rotsscheuren wordt door het beukende water onder hoge druk samengeperst, waardoor het gesteente van binnenuit brokkelt. Zand, kiezelstenen en zout die door de zee worden meegesleurd, schuren als een soort schuurpapier langs de rotswanden. Over een periode van duizenden jaren slijten piepkleine scheuren uit tot diepe gangen. Wanneer het dak van zo'n gang instort, ontstaan er indrukwekkende natuurlijke bruggen, doorgangen (zoals Pisina) of "gaten" waar het zeewater via een ondergrondse tunnel binnenstroomt.

Pascal Brackman