Chiesa di Sant'Orsola - Termini Imerese

De kerk van S. Orsola di Termini Imerese ligt op een steile rotsachtige helling, in de wijk die vroeger bekend stond als 'delli balati' van het Arabische balat (gepolijste steen, plaat). De kerk bestond al in de tweede helft van de 15e eeuw. De stichtingsdatum is tot nu toe niet gedocumenteerd.

Het heilige gebouw, met de artistieke inrichting binnenin, vertegenwoordigt ongetwijfeld een van de talloze en waardevolle getuigenissen van de late Siciliaanse barok in Termini Imerese.

De kerk van Sant'Orsola bevat een van de verdedigingstorens (de toren van de Saccari) in de muren die langs de omtrek van de stad liepen in de Republikeinse tijd en in de Middeleeuwen, hoewel de structuur vandaag de dag nog steeds herkenbaar is.

Naast de eerder genoemde verdedigingstoren, waarvan traditioneel wordt aangenomen dat hij dateert uit de Hellenistische Romeinse periode, hoewel de zichtbare structuren teruggaan tot de late middeleeuwen, heeft de kerkstructuur de eigenaardigheid dat het een gebouw is dat bestaat uit twee boven elkaar geplaatste kerken.

De onderste kerk, gebouwd op de dolomietsteenrots, is gedocumenteerd vanaf de 15e eeuw. Ze is bescheidener van omvang, heeft de vorm van een hal en was in de oudheid toegankelijk vanuit de wijk Rocchecelle.

De andere kerk, de bovenkerk, gebouwd aan het begin van de 16e eeuw, vergroot in de 17e eeuw en voorzien van fresco's in de 18e eeuw, heeft een rechthoekige plattegrond bedekt met een tongewelf en onderling verbonden zijkapellen, drie voor elk schip.

De bovenste kerk is verbonden met de onderste door een trap die toegankelijk is via een luik. Het is vermeldenswaard dat vlakbij de basis van de toren van de Saccari een doorgang was die naar de catacombe leidde door middel van een nu ingestorte trap, waardoor toegang tot de lagere kerk ook mogelijk was vanaf de tweede ingang, gelegen aan Largo Impallaria.schermata.

Het heilige gebouw bevat kostbare kunstwerken in het interieur: stucwerk, vergulding, fresco's, polychrome schilderingen, reliekschrijnen, grafinscripties en stolpen. De fresco's in het koor en het schip, samen met de doeken die het heilige gebouw verrijken, zijn de meest waardevolle voorstellingen.

Bij het bepalen van de inrichting van het religieuze complex speelde de oprichting van de Compagnia dei Neri (liefdadige edelen die tot taak hadden de armen te begraven en zwarte kappen gebruikten om niet herkend te worden) een doorslaggevende rol. In 1674 gebruikte de Compagnia de benedenkerk als catacombe: de overblijfselen van verschillende persoonlijkheden uit het verleden zijn er nog steeds te vinden.

Onder hen is de priester en arts Vincenzo Impallaria, die op 8 februari 1699 stierf in roem van heiligheid. Volgens een Termite legende zou hij na zijn dood 's nachts nog steeds rondlopen in de buurt van St. Ursula om de getroffenen te troosten, waarbij hij de zolen van zijn schoenen versleet. Toegewijden brachten daarom elke 8 februari een paar nieuwe schoenen naar zijn graf om de versleten schoenen te vervangen.

Willem Vandenameele