De ruïnes van het Kaul-sanatorium

Jean Léopold Isidore RICHARD (geboren 11 mei 1832 in Clervaux, overleden 30 januari 1918 in Niederwiltz) was niet alleen lid van de raad van bestuur van de Luxemburgse hoogovenmaatschappij in Esch, maar ook voorzitter van het Wiltz-comité voor de bouw van de spoorlijn. Bovenal was hij een groot filantroop die zorgde voor de armen in Wiltz en Clervaux. Hij schonk veel geld aan de Liga tegen Alcoholverslaving en voerde campagne voor de bouw van een sanatorium in Wiltz (voor tuberculosepatiënten) en de verwerving van land voor de behandeling van arme patiënten.

Ook zijn vrouw Marie-Charlotte Servais (geboren juli 1838, overleden 6 november 1888) schonk aanzienlijke bedragen aan het hospice in Wiltz.

Op 26 november 1911 vond in Wiltz een vergadering plaats van de raad van bestuur van de "Liga tegen tuberculose" onder voorzitterschap van Dr. Feltgen plaats. Dr. Feltgen bedankte Leopold Richard voor de nobele donatie. Indien mogelijk zou het sanatorium in Wiltz worden gebouwd, zoals de heer Richard wenste. In 1912 werd gekozen voor de plaats "Kaul", ten noorden van Niederwiltz. Analyses van de atmosferische en klimatologische omstandigheden waren cruciaal voor deze beslissing. De eerste eigendommen werden verworven in 1912 en 1913.

De families Simon en Mertens boden de Liga enkele hectares land aan. In februari 1913 werd een prijsvraag uitgeschreven om dit project te realiseren met de hoofdgevel van het sanatorium en een rond voorplein op het zuiden. Het poortgebouw was gepland voor de "Sandkaul", naast de villa van de dokter en de ziekenhuisdirecteur.

Op 17 september 1913 koos de jury voor het ontwerp van J. Warken. De bouwbegeleiding werd toevertrouwd aan architect Conrardy uit Bertrange. Het sanatorium zou “Sanatorium Leopold Richard” gaan heten.

Op 14 juni 1914 werden voor het eerst in het hele land "edelweiss" -bloemen verkocht ten behoeve van de Liga, waarvan de opbrengst bestemd was voor de bouw van het sanatorium.

De stad Wiltz verzekerde alle tegenstanders van het project dat het waterprobleem was opgelost. De gemeenschap had haar aanvraag ingediend om een ​​bron in Benonchamps aan te schaffen en de onderhandelingen beloofden een gunstig resultaat. - In augustus 1914 brak de Eerste Wereldoorlog uit.

De Algemene Vergadering van de Liga kondigde in maart 1915 de aankoop van het land (64 hectare) aan, maar betreurde het dat de onderhandelingen om de bron na het uitbreken van de oorlog te kopen waren mislukt en dat het benodigde water elders moest worden gehaald.

In 1916 kreeg de firma Giorgetti de opdracht om het mooie werk uit te voeren.

In september 1918 werd de basisbouwwerkzaamheden aanbesteed, waarbij de firma Rauwald uit Saarbrücken de opdracht binnenhaalde. De werkzaamheden begonnen in het voorjaar van 1919. Leopold Richard was zelf niet getuige van de baanbrekende ceremonie. Hij stierf op 30 januari 1918.

In 1920 kwam het werk stil te liggen. Een jaar later (1921) opende een sanatorium voor longziekten zijn deuren in Dudelange. In 1924 werd begonnen met de bouw van het sanatorium in Vianden. Het succes van het project in Wiltz is in twijfel getrokken.

In 1930 sprak de kamer van de commissie zich uit voor de bouw van een weeshuis in de "Kaul".

In augustus 1935 presenteerde Jean Jacoby een studie over de oprichting van een "staatsonderwijsinstelling in Wiltz".

In 1955 keurde de Kamer van Volksvertegenwoordigers voor de laatste keer fondsen voor het Wiltzer-project goed.

Bronnen:

- J.B.L. Richard "Notice généalogiques et biographiques sur la famille Richard de Clervaux et ses parentés" (genealogische en biografische mededeling over de familie Richard von Clervaux en hun familieleden), archief Villa Simon Wiltz.

- Léopold Richard (Isidore Léopold Richard), Wat er over hem en zijn vrouw Jos Eschette is geschreven, archief Villa Simon Wiltz.

- over Wiltz en omgeving, Het "Leopold Richard Sanatorium" in Wiltz, Luxemburger Wort 21 februari 1981, eFeS (Franz Schloesser Wiltz), archief Villa Simon Wiltz.

- Jean, Léopold, Isidore Richard, (1832-1918), zijn werk en de Kaul, Will Schumacher, Wéltzer Leggt Wéltzer Stories, pp. 335-344, Editions Schortgen, Esch-sur-Alzette 1993, ISBN: 2-87953- 011-3.

- Jean Jacoby, studie over de oprichting van een staatsonderwijsinstelling in Niederwiltz, augustus 1935, archief Villa Simon Wiltz.

Om de historische ruïnes van het sanatorium tot hun recht te laten komen, maakte kunstenaar Edmée Marth in 2006 drie werken met de volgende tekst:

Spiritual Journey - Path of Healing and Peace.

Recente onderzoeken hebben aangetoond dat meer dan de helft van de mensen op deze planeet ontevreden is over hun leven en een leven leidt dat niet bij hen past. Als ongemak, innerlijke conflicten, angsten en lijden ons leven bepalen, dan is verandering en transformatie, vooral een interne, noodzakelijk. De noodzaak om te ontwaken, onze donkere gebieden te transformeren en ons lagere wezen te genezen is daarom essentieel.

Laten we samen een spirituele reis ondernemen die ons naar het hart van de schepping leidt, dat wil zeggen naar het hart van onszelf. Ons doel is hetzelfde: eenheid, vrede en geluk.

Laten we dus beginnen door onze stille zones, vertrouwen en dankbaarheid veel ruimte te geven. We moeten elke dag beginnen met onvoorwaardelijke acceptatie van alles wat is, alles wat we zijn, en met diepe dankbaarheid voor alles wat we hebben.

Om innerlijke balans en eenheid te herwinnen, moet men het levensproces zien, accepteren en handelen, het levensproces kennen en begrijpen en de vragen durven beantwoorden: Wat? Hoe? Waarom? Maak duidelijk wat je echt wilt leven.

De innerlijke reiservaring stelt ons in staat een helende fase van transformatie in te gaan en van een staat van slachtoffer naar een staat van acceptatie en verantwoordelijkheid te gaan. Ja, alleen wij zijn de scheppers van ons leven, onze ervaringen, alleen wij creëren onze realiteit.
We hebben een onbeperkte creatieve kracht, dus we moeten ook mede-scheppers zijn van ons geluk en genezing en de veranderingen teweegbrengen die we in deze wereld willen zien.

Een aantal zeer waardevolle oplossingen zullen ons op weg helpen:

- onszelf de juiste vragen stellen en de juiste beslissingen nemen,

- oude angsten en valse overtuigingen opgeven.

- een evenwichtige individuele waarde creëren,

- zijn in plaats van hebben

- geven in plaats van nemen, omdat het een tragische vergissing is om naar geluk en vrede te streven terwijl je onverschillig blijft voor het lijden van anderen.

We zijn allemaal met elkaar verbonden en van elkaar afhankelijk, we behoren allemaal tot één grote familie en we maken allemaal deel uit van dezelfde reis.

Eenheid zit in het hart, het is een gevoel: liefde.

Vrede moet ook uit het hart komen; het is een kwestie van broederschap, respect en acceptatie van verschillen.

Liefde en mededogen lijken dus het antwoord op al onze problemen.

Het beste wat we voor de mensheid kunnen doen, is het doel dat we willen bereiken visualiseren, de energie van hoop voor onze toekomst in bedwang houden en een goddelijk licht op elke donkere plek projecteren.

Edmée Marth
2006
Dit werk maakt deel uit van het "Europese Pad naar Vrede".

Vertaald uit het Duits

Bron: www.wiltz.lu

Eddy&Rita