GEREGULEERDE RIVIER

Mensen in het rivierengebied vestigden zich op hogere plaatsen waarvan men uit onder­vinding wist dat zij niet of maar heel zelden overstroomden: oeverwallen, stroomruggen en donken (pleistocene rivier­duinen). Toen men ook lagere delen intensiever ging benutten, moest het eigen dorpsgebied tegen overstro­mingen worden beschermd.
Lage zomerkades vlak langs de oevers moeten de overstroming van achter­lig­gende wei- en hooi­landen voorkomen. Zomerkades houden de rivier bij lage afvoeren in het zomer­bed, hierbij gehol­pen door kribben. Kribben (korte stenen dammen haaks op de zomerkade) zijn om de paar 100 meter aan beide zijden van de rivier in het zomerbed aangelegd. Op die manier wordt het meande­ren (slingeren) van de rivier voorkomen en is de rivier beter bevaarbaar doordat de vaargeul dieper blijft. Bij hogere afvoeren overstromen de zomer­kades en moeten hoge winter­dijken de rivier in het winterbed houden om de bewoners te beschermen tegen overstromingen. De gebieden tussen de zomerkade en de winterdijk die onderlopen bij hoge waterstanden, noemen we uiterwaarden.

Bij de afbeelding: Dwarsdoorsnede van een gereguleerde rivier

Biker