WIERINGERMEERPOLDER

De Wieringermeerpolder was de eerste polder die in het kader van de Zuiderzeewet werd drooggelegd. 
De overheid bemoeide zich stevig met de bevolking van de Wieringermeer. De kolonisten werden door de overheid zorgvuldig geselecteerd en moesten aan een aantal criteria voldoen. Daardoor was men ervan verzekerd dat de bevolking van de Wieringermeer ijverig, gezond, net en godvruchtig was, eigenschappen die nodig waren om een sober leven van hard werken in de polder aan te kunnen. De eerste generatie was samengesteld uit vrij jonge gezinnen, die uit alle windstreken van het land kwamen.
Bij de inrichting van de polder had de overheid een stevige vinger in de pap. De kavelgroottes voor nieuwe boeren werden bepaald op 20 hectare en uitgegeven middels een pachtsysteem. De overheid bepaalde ook hoe de pachtboerderijen eruit moesten zien. Na veel studie viel de keus op het Friese boerderijtype: woon-, werk- en bergruimtes kwamen zoveel mogelijk onder één dak. De dorpen werden evenals de boerderijen planeconomisch aangelegd. Het bestuur bepaalde waar en hoeveel dorpen er kwamen en hoe de dorpen werden ingericht.

Bij de foto: Wieringermeerboerderij anno 2020

Biker