EENDENKOOI 't ZAND

Een eendenkooi is van oorsprong een plek waar diverse soorten in het wild levende eenden werden gevangen voor consumptie. Een eendenkooi bestaat uit een kooiplas waar enkele smalle sloten op uitkomen, de zogenaamde vangpijpen. Eenden die komen overwinteren, zoeken vaak plekken uit waar ze kunnen uitrusten van de reis. Om overvliegende eenden te lokken, heeft de kooiker (beheerder van de kooi) op de kooiplas een groot aantal stal­eenden die hij dagelijks voert. Zij zijn gewend aan de kooiker en zijn hond (het kooikerhondje). De kooiker laat het hondje voor en achter de rietschermen aan weerszijden van de vangpijpen lopen. De rustende vreemde eenden, nieuwsgierig geworden door het verstopgedrag van het kooiker­hondje dat steeds weer verdwijnt en een eindje verder weer tevoorschijn komt, zwemmen achter het hondje aan de steeds nauwer wordende vangpijp in. Dan komt de kooiker tevoorschijn en jaagt de eenden op. De eenden vliegen verder de vangpijp in het licht tegemoet. Het kooibos rond de kooiplas wordt namelijk aan het eind van elke vangpijp opengehouden. Uiteindelijk vliegen de eenden tegen de spiegel, een schuin gespannen net aan het einde van de vangpijp. Ze vallen dan naar beneden en kruipen naar de enige schijnbare uitweg aan het einde van de vangpijp, het vanghokje. De kooiker laat het vanghokje dichtvallen zodat de eenden gevangen zitten en niet meer terug kunnen.
Rondom een eendenkooi geldt van oudsher het kooikersrecht, waardoor de pachter van dit recht het alleenrecht op de eendenvangst heeft binnen een straal van 1.130 meter. Dit heeft het ontstaan van natuurgebieden bij eendenkooien bevorderd.
Tegenwoordig worden er nog maar weinig eenden voor consumptie gevangen. Eendenkooien worden steeds vaker gebruikt om eenden te ringen voor wetenschappelijk onderzoek.

Biker